ഒരു ജീവിതത്തിനു ആരാണുത്തരവാദി?
ചുട്ടുപഴുത്ത മനസ്സുകള്ക്ക് സമമായി
വെള്ളം വീഴുമ്പോള് 'ശീ' എന്നോതുന്ന
ശരീരങ്ങള് പാവങ്ങള്,
അവര് അറിയാതെയാണ്
ഞാനുണ്ടായത്..
അവര്ക്ക് ഉത്തരവാദിത്വം ഏതുമില്ല..
മരണം വരെ ജീവിക്കാന് ഞാന് അവരെ
വെറുതെ വിടുന്നു.
പിന്നെ, പിന്നെയാര്ക്കുമില്ല,
ഈ ജന്മത്തിനും ജീവിതത്തിനും,
ഉത്തരവാദികള് ആരുമില്ല..
അതുകൊണ്ട് തന്നെ
ഒരു സാധാരണ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ്
വെറുതെയാണ്,
ജീവിതത്തിനു ആര്ക്കും
ഇല്ലാത്ത ഉത്തരവാദിത്വം
പിന്നെ മരണത്തിന്, ആത്മഹത്യയ്ക്ക്,
എങ്ങിനെയുണ്ടാകും?
അതെഴുതി വെറുതെ നേരം കളയാതെ,
എന്നെ ഞാന് വേഗം തൂക്കുക,
അല്ലെങ്കില്, ആ വിഷപാത്രം വേഗമെടുക്കുക..
ഈ പൂവിനു നിറം പോരാഞ്ഞല്ല,
മണം അറിയാഞ്ഞല്ല,
മുള്ളുകൊണ്ട് കോറിയ
നനുത്ത, ചോരപൊടിയുന്ന മുറിവുകള്
സുഖമേകി നീറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ല,
എവിടെയും ചേരാത്ത
ഒരു പസില് കഷണത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്,
ഇനി നേരമിരുട്ടി വെളുക്കരുത്..
അതുകൊണ്ട് മാത്രം..
പക്ഷെ, കൂട്ടുകാരീ,
നിനക്ക് തന്ന അവസാന ഉറപ്പും
ഞാന് തെറ്റിക്കുന്നു..
ഏതെന്നോ?
ആരുമില്ലാതെ, നരച്ച വഴിയില്,
വെയിലത്ത്,
മഴ മറന്നും, പുഴുവരിച്ചും,
ഞരങ്ങുമ്പോഴും,
അറപ്പായ്, ആരുമടുക്കാതിരിക്കിലും,
ജീവനെ വെറുക്കില്ലെന്ന
ആ പഴയ ഉറപ്പും തെറ്റിക്കട്ടെ..
ശരിക്കും, മുന്നിലെ വഴി,
പേടിപ്പെടുത്തുന്ന വഴി,
മൂടല്മഞ്ഞാല് മൂടുന്ന
വെള്ളച്ചിറകുള്ള മാലാഖക്കുഞ്ഞാണ്
മരണം..
