സാന്ദ്രം

ഒരേ യാത്ര

2012-02-14T12:15:00.001+05:30

നമുക്കിനി ഒരേ കാറ്റിലൊഴുകും
മേഘങ്ങളാകാം,
ഒരേ വെയിലില്‍ തപിയ്ക്കാം,
നമുക്ക് മുകളില്‍ പെയ്യുന്ന
അറിയാത്ത, ഒരേ കനിവിന്റെ
കാണാനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ നുണയാം,
ഒരേ നിലാവില്‍, കളഭം ചാലിക്കു-
മൊരേ മഞ്ഞില്‍, ഒരേ സ്വപ്നത്തിന്‍
പടവുകളിറങ്ങി,
ഒരേ നിദ്ര പങ്കിടാം..
നിന്‍ ചുണ്ടി, ലെന്‍ ചുണ്ടിലൊരേ
പൊന്നുമ്മ തന്‍ വിസ്മയം പകരാം,
ഉടല്‍ചുഴികളില്‍, ഉടല്‍ക്കാടുകളില്‍,
നീലയാം വിഷം തീണ്ടും,
ഉടലിന്‍ കാളിന്ദിയില്‍,
ഒരേ നിശ്വാസം അറിഞ്ഞടരാം..
എങ്കിലും,
എങ്കിലുമെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളില്‍
മഞ്ഞ കറുത്ത് പോയ
ഭ്രാന്താശുപത്രി തന്‍ ചുമരില്‍
വിളര്‍ച്ച വീണ കൈവിരലാല്‍
തലോടിയും,
പിന്നെയീ ജനല്ക്കാഴ്ച തരും
മരുഭൂമി തന്‍ വരണ്ട,
നീരില്ലാക്കാഴ്ചയ്ക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞും,
ഇല്ലാച്ചങ്ങല കൊണ്ട്
കെട്ടിയിട്ടും,
കണ്ണില്‍ കെടും വെളിച്ചത്തെ
കൈവീശി യാത്രയാക്കിയും,
നിമിഷങ്ങളടരുന്ന നേരത്ത്,
കണ്ണില്‍, കനവില്‍,
ഒരേ ഉന്മാദവും പേറി
നീ വരണം,
മരുഭൂമിയില്‍ പൂക്കുന്ന
ഒരു അര്‍ദ്ധ ചുംബനത്തിന്റെ
ശില്പഭംഗിയില്‍,
ഒരേ ചിരിമഴവില്ല് കൊണ്ട്
എന്നെ നീയും നിന്നെ ഞാനും
യാത്രയാക്കും.

നിന്നെ സ്നേഹിച്ചവന്റെ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ്

2012-01-19T12:15:00.000+05:30

ഒരു ജീവിതത്തിനു ആരാണുത്തരവാദി?

ചുട്ടുപഴുത്ത മനസ്സുകള്‍ക്ക് സമമായി

വെള്ളം വീഴുമ്പോള്‍ 'ശീ' എന്നോതുന്ന

ശരീരങ്ങള്‍ പാവങ്ങള്‍,

അവര്‍ അറിയാതെയാണ്

ഞാനുണ്ടായത്..

അവര്‍ക്ക് ഉത്തരവാദിത്വം ഏതുമില്ല..

മരണം വരെ ജീവിക്കാന്‍ ഞാന്‍ അവരെ

വെറുതെ വിടുന്നു.

പിന്നെ, പിന്നെയാര്‍ക്കുമില്ല,

ഈ ജന്മത്തിനും ജീവിതത്തിനും,

ഉത്തരവാദികള്‍ ആരുമില്ല..

അതുകൊണ്ട് തന്നെ

ഒരു സാധാരണ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ്

വെറുതെയാണ്,

ജീവിതത്തിനു ആര്‍ക്കും

ഇല്ലാത്ത ഉത്തരവാദിത്വം

പിന്നെ മരണത്തിന്, ആത്മഹത്യയ്ക്ക്,

എങ്ങിനെയുണ്ടാകും?

അതെഴുതി വെറുതെ നേരം കളയാതെ,

എന്നെ ഞാന്‍ വേഗം തൂക്കുക,

അല്ലെങ്കില്‍, ആ വിഷപാത്രം വേഗമെടുക്കുക..

ഈ പൂവിനു നിറം പോരാഞ്ഞല്ല,

മണം അറിയാഞ്ഞല്ല,

മുള്ളുകൊണ്ട് കോറിയ

നനുത്ത, ചോരപൊടിയുന്ന മുറിവുകള്‍

സുഖമേകി നീറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ല,

എവിടെയും ചേരാത്ത

ഒരു പസില്‍ കഷണത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്‍,

ഇനി നേരമിരുട്ടി വെളുക്കരുത്..

അതുകൊണ്ട് മാത്രം..

പക്ഷെ, കൂട്ടുകാരീ,

നിനക്ക് തന്ന അവസാന ഉറപ്പും

ഞാന്‍ തെറ്റിക്കുന്നു..

ഏതെന്നോ?

ആരുമില്ലാതെ, നരച്ച വഴിയില്‍,

വെയിലത്ത്‌,

മഴ മറന്നും, പുഴുവരിച്ചും,

ഞരങ്ങുമ്പോഴും,

അറപ്പായ്, ആരുമടുക്കാതിരിക്കിലും,

ജീവനെ വെറുക്കില്ലെന്ന

ആ പഴയ ഉറപ്പും തെറ്റിക്കട്ടെ..

ശരിക്കും, മുന്നിലെ വഴി,

പേടിപ്പെടുത്തുന്ന വഴി,

മൂടല്‍മഞ്ഞാല്‍ മൂടുന്ന

വെള്ളച്ചിറകുള്ള മാലാഖക്കുഞ്ഞാണ്

മരണം..

പിന്‍കാഴ്ച കണ്ണാടിയിലെ ജീവിതം..

2011-12-25T00:25:00.000+05:30

സത്യം!!
മുന്‍ കാഴ്ച സത്യവും
പിന്‍ കാഴ്ച മിഥ്യയും..
നേര്‍ക്കാഴ്ചയ്ക്ക് കണ്ണും
പിന്‍ കാഴ്ച്ചയ്ക്കൊരു കണ്ണാടിയും..
പക്ഷെ, സത്യം തന്നെയാണോ?
ഒരു അങ്കലാപ്പ് ബാക്കിയാണ്..
--------------
പണ്ട് പണ്ട്..
ഒരു സൈക്കിള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..
ആ സൈക്കിളില്‍ ഒരു ഞാനും
ആ സൈക്കിളിലൊരു
പിന്‍ കാഴ്ച കണ്ണാടിയും..
നേര്‍ക്കാഴ്ച മടുത്തിട്ടോ, എന്തോ,
കണ്ണാടിയിലെ പിന്‍ കാഴ്ചയ്ക്ക്
മനസ്സിലേക്കുള്ള കുറുക്കുവഴി
മന:പാഠമായിരുന്നു..
വഴിയും പുഴയും മഴയും
പൂവും പാലവും പാടവും
ഉദയവു, മസ്തമയവും
പകലും പാതിരയും
മഞ്ഞും നിലാവും
എന്നു വേണ്ട, നീയും
പിന്കാഴ്ച കണ്ണാടിയിലെ
സത്യങ്ങള്‍ ..
കണ്‍ മുന്‍പിലെ നിന്നെ കാണാതെ
കണ്ണാടിയിലെ നിന്നെ
ഇമവെട്ടാതെ
നോക്കിനിന്നു..
എന്നെ കാണാതെ പോയ നീ
തിരിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത്
കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ടു ഞാന്‍
പൂത്ത കുന്നുകളില്‍ പെയ്യും
സുഗന്ധ മഴയായ് മാറിയതും സത്യം..
നീ തിരിഞ്ഞു നേരെ നോക്കിയപ്പോള്‍,
എനിയ്ക്ക് ഒരു കണ്ണാടി വേണ്ടി വന്നു..
പക്ഷെ, എന്തേ നീയെന്റെ കണ്ണില്,
ഞാന്‍ നിന്റെ കണ്ണില്‍, നേരെ നോക്കിയില്ല?
കണ്ണോ, കാഴ്ചയോ സത്യം?
------------------
ഇരുട്ടില്‍ ഞാന്‍ തിരയുന്ന
പിന്കാഴ്ച കണ്ണാടിയില്‍
അന്നേ എഴുതിയിരുന്നതും
ഞാന്‍ കാണാതെ പോയതും
ഈ മുന്നറിയിപ്പു വാക്കുകള്‍ :
'കണ്ണാടിയില്‍ കാണുന്നതെല്ലാം
നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നതിനെക്കാള്‍
അടുത്താ, ണരികിലാ, ണോര്‍ക്കുക'
എങ്കിലും,
നിറമില്ലായ്മയെ ഏഴും എഴുപതും
ഏഴായിരവും നിറങ്ങളാക്കുന്ന
സ്ഫടികത്തുണ്ടും തിരയുന്നുണ്ട് ഞാന്‍..
ജീവിക്കാന്‍, മരണമെത്തുവോളം
ജീവിക്കാന്‍, നേര്‍ക്കാഴ്ചയ്ക്കൊരു ജോഡി
കണ്ണു പോര, പിന്നെയോ,
പിന്‍ കാഴ്ച്ചയ്ക്കൊരു കണ്ണാടിയും,
വാര്‍ന്നു വീഴും വെളിച്ചത്തെ
മഴവില്ലഴകായ് മാറ്റുമൊരു ചില്ലു കഷണവും..

ഒരേ ആകാശം

2011-12-18T16:30:00.000+05:30

തമ്മില്‍ പ്രണയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും
ഒരാള്‍ മറ്റേയാളെ കൊന്നു..
ചത്ത മറ്റെയാള്‍
കൊടുത്ത കേസില്‍
അപൂര്‍വങ്ങളില്‍ അപൂര്‍വമെന്നു
വിശേഷിപ്പിച്ച ജഡ്ജി
കൊലപാതകിയെ ജീവപര്യന്തം
തടവിനു വിധിച്ചു..
ചത്തയാളിന്റെയും
തടവിലിട്ടയാളിന്റെയും
മഴക്കാലങ്ങള്‍ പെയ്തത്
തീത്തുള്ളികള്‍..
അത് ഒരേ ആകാശം
പെയ്തതെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോള്‍
അവര്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടു..
ഇനി വയ്യ-യെന്നൊരാള്‍
ഇനി വയ്യയെന്നു മറ്റെയാള്‍..
അവരുടെ ഇടയില്‍
ഇല്ലാതിരുന്ന ഇടത്തില്‍
സുതാര്യമായ ചിറകുകള്‍ വീശി
ഒരു ആകാശക്കുഞ്ഞു മൊഴിഞ്ഞു,
വരൂ..

മോക്ഷമാര്‍ഗം

2011-12-09T19:18:00.001+05:30

കടല്‍പ്പാലത്തിലൂടെ കടലിന്നുള്ളിലേക്ക് കടന്നുകയറുക,
അപ്പോള്‍ മറ്റൊരു ലോകത്തിലെത്തും.
ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയ കൈവരികളില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാം,
ഉപ്പു കാറ്റ് നിങ്ങളെ നോവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, പതറരുത്..
ഒരു നില നമുക്ക് കണ്ടെടുക്കാനാകും..
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ധ്യാനാവസ്ഥ നിങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തും..
(നിങ്ങള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെയല്ലേ? സ്വയം ഒന്നുകൂടി ചോദിക്കുക)
ഒന്നുമില്ലായ്മയെ ആണ് നിങ്ങള്‍ ധ്യാനിക്കുക..
ചുവന്നു താഴുന്ന സൂര്യനെ നിങ്ങള്‍ മറക്കും,
ഒരു തിര നിറഞ്ഞു കരയെത്താന്‍ കഴിയാതെ,
സ്വര്‍ണമണിഞ്ഞു നെടുവീര്‍പ്പിടുന്ന
കടലെന്ന കാമുകിയെ നിങ്ങള്‍ മറക്കും,
നനഞ്ഞ ഉപ്പുകാറ്റിനെ മറക്കും,
ദ്രവിച്ച കൈവരിത്താങ്ങിനെ മറക്കും,
കടല്‍പ്പാലം വിട്ടു നിങ്ങള്‍
ഒന്നുമില്ലായ്മയില്‍ നില്‍ക്കും..
നിങ്ങള്‍ ഒന്നും അറിയുകയേ ഇല്ല,
ഒന്നുമൊന്നും ഒന്നുമൊന്നും..
അപ്പോള്‍,
മൌനത്തിന്റെ സംഗീതവും,
നിറമില്ലാത്ത മഴവില്ലും,
നിങ്ങള്‍ അറിയാതെ അറിയും..
അപ്പോള്‍ മഴ പെയ്യും..
നിങ്ങളുടെ നെറ്റിയില്‍,
ഉമ്മ വീഴാത്ത കവിളില്‍,
നഖം വര വീഴ്ത്താത്ത കഴുത്തില്‍,
ഒരിക്കലും ചിരി വിരിയാതിരുന്ന കണ്ണില്‍,
എണ്ണിയെണ്ണി മഴ തുള്ളികള്‍ വീഴ്ത്തും..
ഒരു ചിതല്‍ പുറ്റ് പോലെ അലിഞ്ഞു തീരും..
അത്രയേ ഉള്ളൂ നിങ്ങള്‍,
നിലത്ത്, മഴയില്‍ അലിഞ്ഞ നിങ്ങളെ
മഴയിലലിഞ്ഞ മണ്ണായി പോലും കാണില്ല..
അപ്പോള്‍ മഴയും നിലയ്ക്കും..
പക്ഷെ,
1 . നിങ്ങള്‍ ശരിയ്ക്കും തനിച്ചാവണം
2 . അതില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സംശയമരുത്

അണയിലെ വിള്ളലില്‍ ചെവി ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍..

2011-11-28T22:36:00.001+05:30

പറഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍,
ഈ അണ കെട്ടിയ ഭൂമി
ഞാന്‍ എന്നില്‍നിന്നും
പാട്ടത്തിനു എടുത്തതാണ്.
മണലില്‍ ചോര കുഴച്ചു
എന്റെ കുന്നുകള്‍ക്കിടയില്‍
ഈ അണ കെട്ടിയതും ഞാന്‍ തന്നെ..
ഒരുപുറം വെള്ളം നിറഞ്ഞു നിറഞ്ഞും,
മറുപുറം മരുഭൂവായും കണ്ടു
ഞാന്‍ നിറഞ്ഞു നിറഞ്ഞിരുന്നു..
തെളിഞ്ഞ നീരൊഴുക്കില്‍ പിന്നെ,
ചെളി കലങ്ങി,
പിന്നെ പായല്‍ കെട്ടി,
മുതലകള്‍ രക്തഗന്ധം തേടി നടന്നു..
കിനിഞ്ഞു കിനിഞ്ഞിറങ്ങും നീര്‍ച്ചാലുകള്‍
മരുഭൂപ്പാതിയെ നനച്ചും, നനവില്‍
ജീവന്റെ പച്ചമുളകള്‍ കിളിര്ത്തും,
എങ്ങുമെത്താതൊടുങ്ങിയും
ഇപ്പോള്‍ പെറ്റിട്ട കുഞ്ഞിനെയെന്ന പോല്‍
ചോര മണക്കും കനിവിന്റെ നീര്‍ച്ചാലുകള്‍..
പൊള്ളുന്ന പാറയില്‍, പൊള്ളും മണലില്‍,
നീരാവിയായൊടുങ്ങും ചാലുകള്‍..

* * * *
മതി!! ഇനിയിത് വയ്യ!!
ഈ അണ ഞാന്‍ പൊട്ടിക്കും,
എന്നില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയ,
എന്റെ ഒഴുക്കില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയ
അണ ഞാന്‍ പൊട്ടിക്കും..
എന്റെ അയല്‍ക്കാരന്‍ ഇതൊന്നും
അറിഞ്ഞതുപോലുമില്ല..
എന്റെ ദേശത്തോ,
ആള്‍പ്പാര്‍പ്പുമില്ല!
പക്ഷെ, നിങ്ങള്‍ പേടിക്കണം,
ഞാന്‍ കുത്തിയൊലിച്ചു വരും,
കയങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കും, നീലക്കയങ്ങള്‍!
ഞാന്‍ അണ കെട്ടുമ്പോള്‍,
ഇതിലെ ഒഴുകിക്കോ എന്ന് നിങ്ങള്‍
പറഞ്ഞതേയില്ല..
നിങ്ങള്‍ പേടിക്കണം!!

ഉന്മാദിയുടെ നിലാവിറക്കങ്ങള്‍

2011-08-20T10:52:00.000+05:30

സമര്‍പ്പണം:
ചെമ്പനീര്‍പ്പൂവ് ചവിട്ടിയരയ്ക്കുമ്പോഴറിയാം;
അത്ര തുടുത്തതൊന്നുമല്ല, ഉള്ളിലുള്ളതെന്ന്..
ചവിട്ടിയരച്ചില്ലെങ്കില്‍ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടുപോയേനെ..
അലസമായി ഇത് പറഞ്ഞവള്‍ക്ക്..
*    * *
പുലരുന്നത് പതുക്കെയൊന്നുമല്ല;
കറുപ്പിന്‍ ശീല മങ്ങി മങ്ങി,
പകലിന്‍ വെളുപ്പ്‌ പരക്കുകയല്ല;
ഉണരുന്നത് ഉച്ചയിലേക്ക്..
ആരോ (ആരെന്നെനിക്കറിയാം) പിടിച്ച
ഭൂതക്കണ്ണാടിയും കടന്ന്
സൂര്യന്റെ നോട്ടങ്ങള്‍
മേനിയെ പൊള്ളിച്ച്, മണ്ണിനെ പൊള്ളിച്ച്
മനസ്സിനെ പൊള്ളിച്ച്,
വീണ്ടു, മുറക്കം തീര്‍ക്കുന്ന
ശാന്തി തന്‍ കടവെത്തുവോളം..
*           *            *
ശ്ശോ! എന്തോ മറന്നു..
ഓര്‍ത്തെടുക്കാനാവുന്നില്ല,
എന്താ മറന്നതെന്നോര്‍മയില്ല
അത് പിന്നങ്ങനെയാണ് ,
ഓര്‍മ തന്‍ കടവിലെയുച്ച വിട്ടാല്‍,
മറവിതന്‍ കടവിലെ നിലാവിന്റെയുന്മാദം, സുഖം..
*           *           *
പരിചയക്കാര്‍ തീരെയില്ല..
സത്യം പറയട്ടെ, നിങ്ങളെയെനിക്കറിയാം
പക്ഷെ,
നിങ്ങളെ ഞാന്‍ എങ്ങിനെയറിയണമെന്നു
നിങ്ങളാഗ്രഹിക്കുന്നുവോ,
അങ്ങിനെ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയില്ല..
അതുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ അപരിചിതര്‍..
*          *           *
ഈ വഴി അവസാനിച്ചിട്ടില്ല..
അറ്റത്തു നിന്നും പിന്നെയും വഴികള്‍
മുളയ്ക്കുന്നത് കണ്ടോ..?
ഹോ!! തല പെരുക്കുന്നു..
ഒരു വഴി മാത്രം വളര്‍ന്നു പടര്‍ന്നാല്‍
മതിയായിരുന്നു..
ഇതിപ്പോള്‍, വഴി നിറഞ്ഞ്
നടക്കാന്‍ വഴിയില്ലാതായി..
*          *               *
നീയത് ചെയ്യും-
എന്നെ ജീവനോളം പ്രണയിച്ച നീ
ഒടുവിലിപ്പോള്‍
എന്റെ കിണറ്റില്‍ വിഷം കലക്കും
അതുകൊണ്ട് എന്റെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍
ഈ ചേമ്പിലയിലെ ഒരു കുടന്ന വെള്ളം..
*              *              *
അണയാതിരിക്കണം,
ഇനിയും നിലാവ് ഉണ്ണുവാന്‍..
ഇനിയും ഉദയം കാണുവാനല്ല,
പകലിന്‍ വെട്ടത്തിനൊരു പ്രിസം വേണം,
മഴവില്ല് വിരിയിക്കുവാന്‍,
നിലാവിനോ, ഒരുന്മാദിയുടെ ഹൃദയം മതി..

ഉന്മാദിയുടെ നിലാവിറക്കങ്ങള്‍

2011-08-14T23:49:00.002+05:30

വാതിലുകള്‍

2011-07-07T10:48:00.001+05:30

ചിലര്‍ക്കൊരു വിചാരമുണ്ട്,
വാതിലുകള്‍ തുറക്കാന്‍ മാത്രമുള്ളതാണെന്ന്..
പടിഞ്ഞാറ് വശത്തെ
വാതില്‍ തുറന്നാല്‍ ഒരു പാല കാണാം,
പാലമരം എനിക്കിഷ്ടമാണ്,
പക്ഷെ, നിലാവും മഞ്ഞുമുള്ള രാത്രിയില്‍ മാത്രം..
വാലിളക്കി പാടും കാക്കാതമ്പുരാട്ടിയുടെ
പാട്ടുള്ള പകലുകളില്‍ മാത്രം..
വടക്കുവശത്തെ വാതില്‍ തുറന്നാല്‍
തോടും, തോട്ടുവക്കത്തെ കൈതയും,
കൈതപ്പൂവിന്‍ മണവും..
ഈ വാതില്‍ ഞാന്‍ തുറക്കുന്നത്
മഴ പെയ്തു പെയ്തു സ്വയം നിറഞ്ഞ്,
മണ്ണിന്റെ സങ്കടം (ആനന്ദവും)
ചാലിച്ച്, തോട് ചുവന്നൊഴുകുമ്പോള്‍ മാത്രം..
(ഇങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ ; ഒന്ന് പറയുമ്പോള്‍
മറ്റു ചിലതും തോന്നും, പറയും..
സങ്കടവും ആനന്ദവും
വേര്‍തിരിയുന്നതെവിടെയാണ്?
ഞാന്‍ നോക്കിയിട്ട്
വേര്‍തിരിക്കുന്ന ഒരു വര പോലും
കണ്ടതില്ല)
കിഴക്ക് ദിക്കിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതില്‍
വെയിലിനെ വീട്ടില്‍ കയറ്റാന്‍ മാത്രം ..
അകത്തു കയറിയ വെയിലിനെ
പുറത്തു വിടാതിരിക്കാന്‍
പിന്നെയതും അടച്ചിടും..
തെക്ക് ദിക്കിലെ വാതില്‍
തുറക്കാറേയില്ല..
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കല്ലറകള്‍
എന്നെ നോക്കി ജീവിതം, ജീവിതമെന്ന്
ഉരുവിടുന്നത് കാണാതെ തന്നെ
എനിക്കറിയാം..
ഞാന്‍ വാതിലുകള്‍
അടച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു,
പിന്നെയൊരു കാര്യമുണ്ട്,
തുറക്കപ്പെടാത്ത വാതിലുകളില്‍
ആരുമാരും മുട്ടാതെ വരുമ്പോള്‍
ആര്‍ക്കും വേണ്ടി ഈ വാതിലുകള്‍
തുറക്കേണ്ടി വരില്ല,
നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം
എന്റെ വാതിലുകള്‍ക്ക് പുറത്ത്
എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം അടഞ്ഞ
വാതിലുകള്‍ക്കകത്ത്‌..
(പിന്നെയും ഞാന്‍ : ഈ സ്വാതന്ത്ര്യവും
ബന്ധനവും വേര്‍തിരിയുന്നതെവിടെയാണ്?)
എനിക്കറിയാം, ഈ വാതിലുകള്‍ക്ക് പുറത്ത്
(ചിലപ്പോള്‍ കാണപ്പെടില്ലെങ്കിലും )
ഇതിലും വലിയ വാതിലുകളുണ്ട്,
അവ തുറക്കാറുണ്ടോ?
ആര്‍ക്കറിയണം!!
നിങ്ങള്‍ എന്റെ ചെറിയ വാതിലില്‍
നോക്കിയിരുന്നോളൂ..

വാതിലുകള്‍ അടയ്ക്കാനും കൂടെ
ഉള്ളവയാണ്..

മുള്ളും പൂവും : ഒരു തടവറക്കവിത

2011-06-27T01:38:00.001+05:30

ഇവിടെ സുഖമാണ്..

ഈ മതിലുകള്‍ക്കുള്ളില്‍,

ഈ മുള്ള് ചില്ലകളില്‍ പൂക്കുന്ന

പനിനീര്‍പ്പൂക്കള്‍ക്ക്

മൃതസഞ്ജീവനിയുടെ ഗന്ധമാണ്..

മതിലുകള്‍ക്കുള്ളിലെ

തുരുമ്പിച്ച അഴികള്‍ക്കുള്ളില്‍

അതിനേക്കാള്‍ സുഖമാണ്..

അഴികള്‍ക്കുള്ളിലോ, വെറും നിലത്ത്,

കറുത്ത കമ്പിളിക്കുള്ളില്‍

ഇരുട്ടിനെ കണ്ട്, ശ്വാസത്തെ ശ്വസിച്ച്,

സുഖമായി കഴിയാം..
നിങ്ങളുടെ ചോദ്യക്കണ്ണിലെ
തിളക്കം എനിക്കറിയാം,
ശരിയാണത്‌,
ഈ തടവ്‌ ഞാന്‍ വിധിച്ചത്,
കുറ്റം ചെയ്യാത്തവന്റെ
തടവ്‌ ദിനങ്ങള്‍ സുഖകരം..
* * * *

നീ ഒരു തടവറയാണ്..
നിന്റെ ഇളം ചിരി
ചാട്ടവാറടിയാണ് ..
നിന്റെ വാക്കുകള്‍
ഇരുമ്പഴികള്‍..
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ
മുള്‍ച്ചില്ലകളില്‍
എനിക്ക് പൂക്കണം..
ഈ കല്‍ചുമരുകളില്‍
ചെവി ചേര്‍ത്താല്‍
നിന്റെ മൊഴി..
ഈ വായുവിലാകെ
നിന്റെ മണം..
ആര്‍ക്കു വേണം,
നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം?
ഈ ജീവപര്യന്തം
എന്റെ ജന്മാവകാശം..
ഈ തടവ്‌
എന്റെ ഉന്മാദം..
* * * *
ഈ തടവറ
ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുത്തതാണ്..
ഇത് എന്റെ
സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്..
ഇതിനു പുറത്താണ്
എന്റെ തടവറ..
ഈ ചില്ലയിലെ
കൂര്‍ത്ത മുള്ളുകള്‍
എന്റെ ഹൃദയത്തെ
കൊളുത്തി വലിക്കാനുള്ളതാണ്
ഇന്ന് രാവിലെയും
ഞാനതിനു നനച്ചതേയുള്ളൂ..
നിങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചോ?
നനച്ചത്‌ ഞാനാണ്..

---------------------------------------------------------------------------------------------
(ഹൂ വാണ്ട്സ് ഫ്രീഡം എന്ന് ചോദിച്ചത് ബഷീര്‍.. ദുരന്തങ്ങള്‍ സ്വയം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണെന്നു ജിബ്രാന്‍..)

ഓര്‍മച്ചില്ലയിലെ ഉമ്മപ്പഴം

2011-06-18T00:16:00.000+05:30

പലതും മറന്നുപോകുന്നതാണ്

അസുഖമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍,

ഡോക്ടര്‍ ചിരിച്ചു,

കൂടെ പഠിച്ച രജനിയാണത്രെ,

അവള്‍..

* * * *

വരച്ച വരകളും, നട്ട മരങ്ങളും,

നിര്‍മിതികളും, വഴികളും

മായ്ക്കാന്‍ വരുന്ന

സുനാമിത്തിരകളാണോര്‍മകള്‍.

വിലങ്ങനെ / കുറുങ്ങനെ /

തെന്നിത്തെന്നി / വളഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു /

ചാടിച്ചാടി ...

എങ്ങിനെയോടിയാലും

രക്ഷപ്പെടില്ല, പിടികൂടും..

തീരത്തെ തരിശാക്കി,

(നനവ്‌ മാത്രം ബാക്കിയാക്കി)

തിരകള്‍ മടങ്ങും..

പിന്നെയും തീരത്തിരിക്കും..

കാത്തിരുന്നില്ലെങ്കിലും തിരകള്‍ വരും..

പിന്നെയും, പിന്നെയും, പിന്നെ,

പിന്നെയും..

* * * * *

ഉറക്കമുണരുമ്പോള്‍,

തിരയടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഏകാദശി നോല്‍ക്കാത്ത

കള്ളനായ, കപടനായ

രണ്ടാമത്തെ കാക്കയെപ്പോലെ,

കാത്തിരുന്നു നോക്കി..

ഇല്ല, തിരയടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

കടലിലേക്ക്‌ നടന്നുനോക്കി..

തിരകള്‍ വലിഞ്ഞു വലിഞ്ഞു പോകുന്നു..

പിടിതരാതെ പോകുന്നു..

എണ്ണയിട്ട കള്ളനെപ്പോലെ

വഴുതി വഴുതിപ്പോകുന്നു..

ഇനിയൊരു വിരല്‍ത്തുമ്പു താ,

ഞാനൊന്ന് തിരിച്ചു കയറട്ടെ..

* * * *

കിതച്ച്‌, വിയര്‍ത്ത്, വിറച്ച്,

ഞാനിരുന്നു..

ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്,

നെറ്റിയില്‍

ഡോക്ടറുടെ ഒരുമ്മ..

'ഇനി പുതിയ ഓര്‍മ്മകള്‍

തുടങ്ങട്ടെ' യെന്ന്..

ഓര്‍മച്ചില്ലകളില്‍

ഇങ്ങനെയൊരുമ്മപ്പഴം

തിരഞ്ഞു ഞാനിരുന്നു...

അഴിമുഖത്തെ ലോറ

2011-05-25T23:29:00.000+05:30

ലോറ,

നേരമുണ്ടെങ്കില്‍, അഴിമുഖത്ത് നില്‍ക്കാം..

ഒരു കണ്‍വെയര്‍ ബെല്‍ട്ടിലെന്ന പോല്‍

പുഴയിലൂടെ വരുന്നത് കണ്ടോ,

പാതി കരിഞ്ഞ മരത്തടികള്‍,

ചത്ത പെരുമ്പാമ്പ്‌ ഒരെണ്ണം ,

ഒറ്റച്ചെരുപ്പുകള്‍ ..

പുഴയുടെ തള്ളലിനെയും കടന്നു
കടലിന്റെ തലോടലുകള്‍,
ഓരോ തിരയും വലിയുമ്പോള്‍
തങ്ങള്‍ക്കെന്തെങ്കിലുമെന്നു നിനച്ചു
ഇറങ്ങിവരുന്ന കറുത്ത പക്ഷികള്‍..
ലോറ, അവ കാക്കകളല്ല..

അഴിമുഖത്ത്
പുഴ / കടല്‍ വേഴ്ച കണ്ടു
കണ്ടുമടുത്തു വൈരാഗികളായ
വൃദ്ധ ശിലകളെ നീ കണ്ടോ?
കഴിഞ്ഞ വേലിയേറ്റത്തിന്റെ
നനവ്‌ ചുളിവുകളില്‍ അവ പേറുന്നുണ്ട്
നനഞ്ഞ വായുവെന്നു നീ
ചിരിക്കുകയാണോ?

കെട്ടഴിഞ്ഞ മുടി പറത്തി
നീള്‍, നീലക്കണ്ണില്‍ ചിരിച്ച്
കടല്‍ക്കാറ്റെടുക്കാത്ത
ഇലഞ്ഞിപ്പൂമണത്തില്‍
ലോറ, നീ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍,
എനിക്ക് മാത്രമറിയുന്നൊരിടം
നിനക്ക് മാത്രം കാട്ടിത്തരാം..

നനഞ്ഞ വായുവില്‍,
നനഞ്ഞ,
വൃദ്ധ ശിലകള്‍ക്ക്‌ നടുവില്‍,
നനഞ്ഞ മണലിലൊരിടം
ലോറ, നീ കണ്ടോ..
അവിടെ നിനക്കൊരുമ്മ
ഞാന്‍ കാത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്..
പകരം,
നിന്റെ കോമ്പല്ലുകള്‍
എന്റെ കഴുത്തിലാഴ്ത്തുക..
നനഞ്ഞ,
വെള്ള മണലില്‍,
എന്റെ വിളര്‍ച്ച
ആരും
തിരിച്ചറിഞ്ഞേക്കില്ല..

മനുഷ്യര്‍ പാര്‍ക്കുമിടങ്ങള്‍

2011-05-19T00:28:00.000+05:30

അഹംഭാവത്തിനു ഒരു അതിര് വേണ്ടേ?

ചൊവ്വയിലും ചന്ദ്രനിലും പോയി

വെള്ളവും ജീവനും തിരയുന്നു!!

അവിടെ മണ്ണില്‍ നനവുണ്ടത്രേ..

അവിടെ നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ കണ്ടത്രെ..

അതുകൊണ്ട് ജീവന് സാധ്യതയുണ്ടത്രേ

ഇനി,

എനിക്കുത്തരം തരൂ..

കൊഞ്ഞനം കുത്താതെ..

ഇവിടെ, ഭൂമിയില്‍,

മനുഷ്യര്‍ പാര്‍ക്കുമിടങ്ങള്‍

ഒക്കെ നിങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയോ?

ചരടുകളെല്ലാം അറ്റുപോയും,

കണ്ണില്‍ കനല്‍ ബാക്കി വെച്ചും,

ഒരു മരുപ്പച്ച പോലും കാണാതെ,

നടന്നും (ഇഴഞ്ഞും),

കരയാതെ കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയും,

വാഴ്വിന്റെ വിയര്‍പ്പൂ നീരൂറി

മുറിവുകളില്‍ എരിവേറ്റിയും

മുള്ളിന്‍ കിരീടം വകഞ്ഞുവെച്ച

ചോരച്ചാലില്‍ കണ്ണ് മങ്ങിയും,

കുടഞ്ഞെറിയുമോര്‍മതന്‍

മുള്‍പ്പടര്‍പ്പോടു തെല്ലു കലഹിച്ചും,

പിന്നെയും വീഴാതെയും,

(നിങ്ങള്‍ കാണുന്നുണ്ടോ?)

വീഴാതെയും !!

ഒരാള്‍ പോകുന്നുണ്ട്..

അയാള്‍ പാര്‍ക്കുമിടം,

എനിക്കറിയാം..

അഹങ്കാരികളെ,

നിങ്ങള്‍ക്കറിയുമോ?

മുറിവുകള്‍

2011-05-02T13:27:00.002+05:30

മുറിവുകള്‍,

ചോരയൊലിച്ചും തോല് വകഞ്ഞു-

മിറച്ചി തെറിച്ചും മുറിവുകള്‍,

ആകാശത്തിന്‍ ചെരിവില്‍,

അസ്തമനത്തിന്‍ മുറിവുകള്‍,

പൊട്ടിയൊലിച്ച് പുളച്ചു മദിച്ചു വരും

നാടന്‍ തോട്ടിലെ

നില്ക്കാ മഴ തന്‍ മുറിവുകള്‍,

പെയ്യാ മഴയുടെ വരവും കാത്തി-

ട്ടകമേ വിങ്ങും കിളിയുടെ പാട്ടില്‍

സൂചി നിറച്ചു തറഞ്ഞൊരു

മണ്ണിന്‍ മുറിവുകള്‍,

കൂടെയൊരാളെ പരതി, പ്പരതി,

കണ്ണ് കഴച്ച്

കണ്ണീര്‍ച്ചാലില്‍ തോല് കുഴിഞ്ഞ്

കണ്ണീര്‍ നീറും

വാഴ്വിന്‍ മുറിവുകള്‍,

കൈയില്‍, പുണരും കൈയില്‍,

ചുണ്ടില്‍, കണ്ണില്‍,

കവിളില്‍, കള്ളിച്ചെടിയുടെ

മുള്ള് നിറച്ചു പുണര്‍ന്നൊരു

വള്ളി ച്ചെടിതന്‍

പരിഹാസത്തിന്‍ മുറിവുകള്‍,

ഒന്നറിയാമോ,

കണ്ണില്‍ നിന്നുതിരും

സങ്കടനീരില്‍,

ജന്മം പണിയാന്‍

കാണാ ഗ്രന്ഥികളൊഴുക്കും

വിയര്‍പ്പിന്‍ നീരില്‍,

ഉപ്പിന്‍ തരികള്‍,

ചോരയൊലിക്കും മുറിവില്‍

തേയ്ക്കാന്‍,

ഉപ്പിന്നെരിവില്‍, ചൂടില്‍,

ഒറ്റയ്ക്ക് തുഴഞ്ഞേ പോകാം,

പേരറിയാത്ത മരുന്നല്ല,

എല്ലാ മുറിവുമുണക്കും

കറുത്ത മരുന്നിനു

നിന്നെക്കിട്ടും..

കിണര്‍ കുഴിക്കുന്നവരോട്..

2011-03-30T23:20:00.001+05:30

കിണര്‍ കുഴിക്കുന്നവരേ,

ചില ഉപദേശങ്ങള്‍ തരാം..

കിണര്‍ കുഴിക്കാന്‍ സ്ഥലം കണ്ട്

കുറ്റിയടിച്ച്

കപ്പിയുറപ്പിച്ചു

തടിച്ച കയറില്‍ പാട്ട കെട്ടിയിറക്കി

കുഴിയിലെ പാറയും കല്ലും ചെളിയും

കോരിക്കോരി മുകളിലെത്തിച്ചാല്‍,

കുഴിച്ചു കുഴിച്ചു പോയാല്‍

വെള്ളം കാണുമെന്നു

നിങ്ങള്‍ പറയും..

കുറ്റം പറയുന്നില്ല,

അതാണ്‌ നിങ്ങള്‍ പഠിച്ചത്..

എന്നാല്‍ അങ്ങിനെയല്ല,

കുഴിക്കുന്നവന്റെ ദാഹം കണ്ട്,

അവന്റെ കണ്ണിലെ വരള്‍ച്ച കണ്ട്,

വാഴ്വിലെ നീര് വറ്റുന്നത് കണ്ട്,

കരളിലെ പച്ചപ്പ്‌ വാടുന്നത് കണ്ട്,

ഹൃദയ താളത്തിന്‍

ഇടവേള കൂടുന്നതുകണ്ട്,

(അറിയുമോ, കനിവാണീ ഭൂമി)

നെഞ്ഞിനുള്ളില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന

ലാവയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ

സ്നേഹത്തിന്‍ തണുപ്പാര്‍ന്ന

ഒരു നീര്‍ച്ചാല് പറഞ്ഞയക്കും

കനിവാര്‍ന്ന ഭൂമി..

അവള്‍ക്കുള്ളിലോ,

എടുത്താലും കൊടുത്താലും

തീരാത്ത നീര്‍ച്ചാലുകള്‍..

എന്നുവെച്ച്‌,

ദാഹമാര്‍ന്ന കണ്ണുകളുമായ്

വെയിലില്‍ വാടും പച്ചപ്പ്‌ പേറും

കരളുമായ്‌,

മോഹിച്ച്‌ മോഹിച്ച്‌

ഒരു മനസ്സില്‍ കുഴിച്ചുനോക്കൂ,

വെള്ളം തിരഞ്ഞു നോക്കൂ,

അവള്‍ പറഞ്ഞയക്കും,

കരളുരുക്കും ലാവതന്‍

പ്രവാഹത്തെ,

നിങ്ങളെ മാത്രമല്ല,

നിങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴികളെപ്പോലും

ഉരുക്കിക്കളയും..

മണ്ണില്‍ കുഴിച്ചാലും

മനസ്സില്‍ കുഴിക്കരുത്‌..

സങ്കടത്തിന്റെ നിറം

2011-03-21T13:35:00.000+05:30

സങ്കടം വരും

ജന്മത്തിന്‍ പളുങ്കുപാത്രം നിറയെ,

അറിയുമോ നിനക്ക്,

കട്ടച്ചോരയുടെ നിറമാണ്, പിന്നെ,

വീഞ്ഞിന്റെ മണവും ലഹരിയും..

കണ്ണുനീരിന്‍ നിറമില്ലായ്മയല്ല,

ഉച്ചവെയിലിന്‍ മൂര്‍ച്ചയില്‍

തിളച്ചു തിളച്ചു തിളച്ച്

കുറുകിക്കുറുകി വറ്റും

വെറുമൊരു പാടയായി,

പിന്നെ, എനിക്കറിയില്ല,

എപ്പോഴാണ് ആ നേര്‍ത്ത പാട

എന്റെ ഹൃദയച്ചുവപ്പാകുന്നത്?

വാഴ്വിന്‍ മീതെയല്ല,

ഉള്‍ത്തൊലിയായ്‌ മാറും..
ഞരമ്പുകള്‍ ഉള്ളില്‍ പടരും, പിണയും..

ചുവപ്പ്, ലഹരി, മണം

അത് എന്നിലുണ്ട്..

നോക്കൂ, അതെന്നിലുണ്ട്..

നോക്കാതെ പോകുന്നവളെ,

നിന്റെ തലയില്‍

ഇടിത്തീ വീഴട്ടെ..
നിന്റെ സങ്കടത്തിനു
വെറും കണ്ണുനീരിന്റെ
നിറമില്ലായ്മയാകട്ടെ..

ഞാന്‍

2011-02-19T17:23:00.000+05:30

നേരം വൈകി..

ഈരണ്ടു പടികള്‍ ഒന്നായി കയറി

പോവുകയാണ് ഞാന്‍..

വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ ഇടനാഴി..

മീശ കുരുത്തു വരുന്ന വെളുത്ത പയ്യന്‍

ചെവിയില്‍ ഫോണ്‍ വെച്ച് സംസാരിക്കുന്നു..

തെളിഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ ചിരി

ഇളം ചുണ്ടുകളില്‍ ചിരി

മുഖം നിറയെ ചിരി

മനം നിറയെ ചിരി

ചിരി മനം തുളുമ്പി

തുളുമ്പി വീണൊഴുകുന്നു..

ഇടനാഴിയില്‍ വെളിച്ചം നിറയുന്നു..

ഒട്ടും നേരമില്ലെങ്കിലും,

എന്താണിതെന്നോര്‍ത്തു ഞാന്‍..

തെളിഞ്ഞ, ചിരിക്കുന്ന, കണ്ണുകളിലൂടെ

ഞാനൊന്ന് പോയി നോക്കി..

നീലാകാശം, കരിനീല ചുഴികള്‍,

ചെമ്മണ്‍ പാതകള്‍,

മഴത്തുള്ളി കനമേറ്റും

വഴിയോരപ്പച്ചകള്‍..

സ്വര്‍ണപ്പാടങ്ങള്‍, ഇടയിലെ

പച്ചപ്പിന്‍ വരമ്പുകള്‍..

കടലലകള്‍ തന്‍ സീല്‍ക്കാരം,

പുതുമഴ തന്‍ മാദക ഗന്ധം,

പിന്നെയെന്തൊക്കെ..

ഹോ!! ഞാന്‍ തല വലിച്ചു..

പിന്നെയൊന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ..

ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് ഞാന്‍

ഇല്ലാത്ത നേരം കളഞ്ഞു..

അത്

ഞാനായിരുന്നെടോ..

ചുഴിയില്‍ പെടുന്നവന്റെ ഗീതം

2010-12-21T11:41:00.003+05:30

മഞ്ഞാണ്,

വാനില്‍ തിളങ്ങും പൊന്നാണ്‌,

വായുവില്‍, മഞ്ഞിന്റെ മൂടലില്‍,

ചാലിക്കുന്നത്‌ ചന്ദനമാണ്..

ജീവിതത്തിന്നിപ്പുറം

ഓര്‍മ തന്‍ കിളിവാതിലും

തുറക്കാതെ,

വരും നിമിഷത്തിന്‍

വിഹ്വലമാം നോട്ടത്തിനു

കാത്തിരിക്കാതെ,

ഞാനൊന്നിരുന്നോട്ടെ...

വിരലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ

ഊര്‍ന്നുപോയ ജീവിതത്തരികള്‍

ആരേതു കാന്തത്താല്‍

വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയ്!

പൊള്ളയാം കിനാക്കള്‍ തന്‍

തുള വീണ വഞ്ചിയില്‍

പങ്കായമില്ലാതെയലയുമ്പോഴും

ആരേതു കൈകളാല്‍

കാത്തതീ ജന്മത്തിന്‍

അണയാത്തിരികളെ!!

ഓര്‍മയില്ലൊന്നും,

കനവിന്റെ കടവിലും,

പിന്നെയീ നോവിന്റെ വാനിലും

എരിയുന്ന നെഞ്ചിലും

കടയുന്ന ചങ്കിലും

പൊട്ടിപ്പരക്കുന്ന ചോര തന്‍

സിന്ദൂര മേഘങ്ങള്‍ വാഴുന്ന

വാഴ്വിന്റെ ചക്രവാളത്തിലും

തളര്‍ന്നു പറക്കുന്നൊരൊറ്റക്കിളിയുടെ

ചിറകടിയൊച്ച തന്‍ രോദനം

നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു പോകുമ്പോഴും

ആരിങ്ങനെ മൊഴിയുന്നു,

ഒരു ജന്മം വെറും നിമിഷങ്ങള്‍ തന്‍

ആരോഹണമല്ല, പിന്നെയോ,

നീ വാഴ്വിന്റെ കനവാണ്

നിന്റെ ചങ്ക് പൊളിയും രക്തം

നിന്റെ നെഞ്ചിലെ നീറ്റല്‍,

ഏകാന്തത തന്‍ തുരുത്തും കടന്നു

നീ കാണും മായത്തുരുത്തുകള്‍

ഈ ചുഴിയും കടന്നു നീ പോകും

ഈ ചുഴിയും കടന്നു നീ പോകും..

ഈ കടലിന്റെ നീലയില്‍

നീ ഘനീഭവിച്ചു കിടക്കും,

ഈ ചക്രവാളത്തില്‍ നീ

മഴവില്ല് വിരിക്കും..

മഞ്ഞാണ്, നിലാവാണ്‌,

ഞാനൊന്നിരുന്നോട്ടെ..

ഈ തുരുത്തിനപ്പുറം..

2010-12-17T23:24:00.000+05:30

ഏകാന്തത ഒരു തുരുത്താണെന്നു
പറഞ്ഞ കവിയാണ്‌ പ്രതി..

ഒരു തുരുത്തില്‍
കാലൂന്നി നില്‍ക്കാന്‍ മണ്ണും
(ചിലപ്പോള്‍ മരങ്ങളും)
നാലുപാടും അലയിളക്കും
കണ്ണെത്താ വെള്ളവും
അലകളുടെ നേര്ത്തതാം
ചിലങ്ക തന്നൊലിയും
സീല്‍ക്കാരവും...

ഈ തുരുത്തില്‍ നീ
എകനാവില്ല..
നീ കള്ളം പറയുന്നു..

കാലൂന്നി നില്‍ക്കാന്‍ ഒരു തരി
മണ്ണില്ലാതെ,
അല തന്‍ താരാട്ടും
നീല ജലത്തിന്‍
തണുപ്പാര്‍ന്ന
സ്നേഹവുമില്ലാതെ,
സമയത്തിന്‍ നാലാമളവും
ചേര്‍ക്കാതെ,
ഇരുട്ടില്‍ - ഒന്നുമില്ലായ്മയുടെ
ഇരുട്ടിന്നിടനാഴിയില്‍
കാണാത്ത ചുഴിയില്‍,
കൈയെറിഞ്ഞു, കാലിളക്കി
നീന്താതെ നീന്തി,
(ഈ ഇരുട്ടില്‍
ഒരു നക്ഷത്രക്കണ്ണ്‍
തിരയാനും നിനക്കാവില്ല)
ഉണ്മയും ഇല്ലായ്മയും
ഏതെന്നുമേതെന്നും
ചോദ്യക്കൊളുത്തെറിയാതെ,
ഉണ്ടെന്നറിയുവാന്‍
ഒന്ന് നുള്ളിനോക്കാനും
മറന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍,

ഏകാന്തത ഒരു തുരുത്താണെന്നു

പറഞ്ഞ കവിയാണ്‌ പ്രതി..

പ്രസവവേദന (ജന്മത്തിന്റെ വിഹ്വലതകള്‍ എന്നും)

2010-12-14T17:40:00.000+05:30

സത്യം,

ഞാനെത്ര ശ്രമിച്ചെന്നോ,

എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല,

എന്നെ പ്രസവിക്കുവാന്‍..

കല്യാണം കഴിച്ച പെണ്ണ്

ഒരു പൊതിയുമായി വന്ന്

ഇതാ പിറന്നാള്‍ സമ്മാനമെന്നോതവേ

അരുതാത്തതെന്തോ കേട്ട പോല്‍ ഞെട്ടി ഞാന്‍,

ഇനിയിതും ഞാന്‍ പറഞ്ഞറിയണോ?

പിന്നൊരു നാള്‍ മകന്‍

ഒരു കുറിപ്പുമായി വന്നു,

ഒരു പിറന്നാള്‍ കേക്ക് വേണം,

ഒന്‍പതു മെഴുകു തിരികള്‍,

പായസത്തിന്‍ കുറിപ്പടി,

പുത്തന്‍ കുപ്പായം..

ഞെട്ടിയറിഞ്ഞു ഞാന്‍,

അവനും ജനിച്ചിരിക്കുന്നു...

എനിക്കൊരു പിറന്നാള്‍ സമ്മാനം വേണം,

നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ന്ന് കൊണ്ടവള്‍ ചൊല്ലി,

അതിനെടീ, നീയെന്നു ജനിച്ചു,

ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലോ,

ഓ! ജനിക്കാത്തവന്റെ സമ്മാനം

എനിക്ക് വേണ്ടെന്നവളുടെ പരിഭവം!!

ഇനിയും ഞാന്‍ ജനിച്ചില്ലെങ്കില്‍

കുഴപ്പം തന്നെയെന്നറിഞ്ഞു ഞാന്‍..

ചിത്ത രോഗാശുപത്രിയിലെ

കരുണാമയനായ ഡോക്ടറേ,

സത്യമാണ്,

വിശ്വസിക്കണം,

മറ്റാരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല,

നിങ്ങളെങ്കിലും...

ഞാന്‍ ജനിച്ചു..

പേര് ബുദ്ധന്‍, നാള്..

ഇനി ഗസറ്റിലെന്‍

പേര് തിരുത്താന്‍ കൊടുക്കണം...

ഉടഞ്ഞു ചിതറാന്‍ ഒരു ലോകം

2010-12-09T11:04:00.001+05:30

വെറുതെ,

വെറുതെയിരുന്നപ്പോള്‍,

മനസ്സിലൊരായിരം കുളമ്പടിയൊച്ചകള്‍..

കാല്‍ചിലമ്പൊലികള്‍,

വാള്‍ത്തല നാദങ്ങള്‍,

നീല നയനങ്ങള്‍,

കൈതപ്പൂ മണങ്ങള്‍..

നിഗൂഡമാം

ഇരുണ്ട ഭൂഖണ്ഡങ്ങള്‍..

കാമ്യമാം സുഗന്ധമൂറും

നിമിഷ ശതങ്ങള്‍..

അജ്ഞാതാമാം

സന്തോഷ സുമങ്ങള്‍,

എന്തിനെന്നറിയാത്ത

കണ്ണീര്‍ക്കണങ്ങള്‍..

പിന്നെയോര്‍ത്തു,

ഒരു സൂചി കുത്തുംപോലെ,

അല്ലെങ്കിലതിലും നേര്‍ത്ത്

മരണമെന്ന നിമിഷാര്‍ദ്ധം

തച്ചുടയ്ക്കുമിതെല്ലാം..

അല്ലെങ്കിലൊരു മറവിരോഗിയായ്

നിര്‍മമനായ്

രംഗമൊടുങ്ങുവോളം...

പിന്നെയീ ലോകത്തിലെന്‍

ലോകമില്ല,

അല്ല, പൊട്ടു ലോകങ്ങളായ്

പുലര്‍ന്നിടും ഞാന്‍

നിന്നുള്ളില്‍,

പിന്നെയൊരായിരം

അജ്ഞാതാമാം നിനവുകളില്‍,
ഉടഞ്ഞു ചിതറാന്‍
ഒരു ലോകം കാത്തു വെക്കും
പാവമീ നരന്‍
എന്തിനു വെറുതെയീ
പാസ് വേര്‍ഡുകള്‍
ഓര്‍ത്തു വെക്കുന്നു സദാ???

പെന്‍ഡുലം

2010-11-16T14:05:00.000+05:30

ഒരു ജന്മം, ആകാശപ്പരപ്പിന്നറ്റ-

ത്തെവിടെയോ തൂക്കിയിട്ടൊരു പെന്‍ഡുലം..

സുഖത്തില്‍ തട്ടി, യഴല്‍ക്കയത്തില്‍ മുങ്ങി,

നരച്ച നിറങ്ങള്‍ തൊട്ടും, പിന്നെ,

നിന്‍ മിഴി തന്‍ നീലയാഴങ്ങളില്‍

കനിവോടെയൊന്നു തലോടിയും

ഇപ്പരപ്പാകെയും മഴവില്‍ നിറങ്ങള്‍ തൂവും

നിലാക്കനവുകലരുളിയും, പിന്നെ-

യോര്‍മതന്‍ വാനങ്ങളില്‍

മയക്കമാര്‍ന്നൊഴുകിയും,

ഞരമ്പ്‌ പൊട്ടി നിണം പൊടിയും

ജീവന്റെ തുടിപ്പാര്‍ന്ന ഹൃത്തില്‍ തൊടും

രാക്കനവീ ജന്മം, അറിയില്ലെനിക്കീ

വാഴ്വിനെ പുണരണോ,

ഒരു കൈയകലത്തില്‍ നിര്‍ത്തണോ?

പ്രണയികള്‍ക്ക് ഒരു സമര്പണം

2009-02-14T12:34:00.002+05:30

പ്രണയം ഒരു ജീവിതാവസ്ഥ മാത്രമല്ല; ഒരു ജീവിത ദര്ശനം കൂടെയാണ്.. ഏതെങ്കിലും ഒരുവളോട് തോന്നുന്ന ഇഷ്ടം മാത്രമല്ല പ്രണയം, മറിച്ചു ഒരുവളിലൂടെ ഈ ലോകത്തോട്‌ തന്നെ സ്നേഹം തോന്നുന്ന ഉദാത്തമായ ഒരു അവസ്ഥയാണ് .. അവളെ നാം പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങുന്നു, അവളിലൂടെ നാം ലോകത്തെയും ജീവിതത്തെയും മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്നു.. പിന്നെ ഒരു നാള്‍ അവള്‍ നമ്മെ തനിച്ചാക്കി പോകുമ്പോഴും അവള്‍ തന്നതെല്ലാം നമ്മോടൊപ്പം, കാലത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടെന്നു നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ പിന്നെയോരിക്കാലാകും.. അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിയും.. അവള്‍ക്കൊരിക്കലും എന്നെയും എനിക്കൊരിക്കലും അവളെയും പിരിഞ്ഞിരിക്കുവാന്‍ കഴിയില്ല.. കാലം നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ച് നീന്തിക്കയറും.. പ്രിയപ്പെട്ടവളെ, ഞാന്‍ നിന്നെയാണോ, അതോ, ഈ ജീവിതത്തെയും കാലത്തെയും തന്നെയാണോ പ്രണയിച്ചത്‌?

പകല്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍..

2008-12-08T12:04:00.001+05:30

ഒരല്പം ചരിത്രം:
രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ക്ലാസ്സിലെ ഒന്നാമന്‍ മനോജും രണ്ടാമന്‍ ഞാനും ആയിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ മനോജ് ഒരു വലിയ അറിവ് ഞാനുമായി പങ്കുവെച്ചു.. അതായത്, പരസ്യങ്ങളില്‍ A എന്ന് എഴുതി ഒരു വട്ടമിട്ടു കാണുന്ന സിനിമകള്‍ കുട്ടികള്ക്ക് കാണാന്‍ കൊള്ളില്ല എന്ന അറിവാണ്‌ അവന്‍ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത്. പിന്നെ ഒരിക്കല്‍ 'മനസാ വാചാ കര്‍മണാ' എന്ന സിനിമ കാണാന്‍ വേണ്ടി അച്ഛനും അമ്മയും പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വരില്ലെന്ന് വാശി പിടിച്ചു.. അച്ഛന്‍ എന്നെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.. ഒരുപാടു സങ്കടപ്പെട്ടു, ഞാനന്ന്..
അന്നത്തെ വലിയ താരം ജയന്‍ ആയിരുന്നു.. അടവുകള്‍ പതിനെട്ട്, ശരപഞ്ജരം, കരിമ്പന, അങ്ങാടി, ഇങ്ങനെ ജയന്റെ സിനിമകള്‍ കണ്ടു കണ്ടു ഞാന്‍ അദേഹത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ആരാധകന്‍ ആയി മാറിയിരുന്നു.. അങ്ങനെ ജയന്‍ മരിച്ചു.. അന്ന് ഒരുപാടു സങ്കടപ്പെട്ടു, എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ്. ജയന്‍ മരിച്ചിട്ടില്ല, എവിടെയോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പത്രത്തില്‍ ഒരു കപട വാര്ത്ത വന്നപ്പോള്‍ എത്രയാണ് സന്തോഷിച്ചതെന്നോ.. സ്കൂളില്‍ വെച്ചു ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.. ഇനി ജയന്റെ സിനിമകള്‍ മാത്രമെ കാണുകയുള്ളൂ എന്നതായിരുന്നു, ആ തീരുമാനം.. പിന്നൊരിക്കല്‍ ജയന്‍ ഇല്ല്ലാത്ത 'അര്‍ച്ചന ടീച്ചര്‍' എന്ന സിനിമ കാണാന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പോയില്ല. അന്ന് അമ്മയാണ് ഏറെ തല്ലിയത്..
വടകരയില്‍ ഹൈ സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ കൊല്ലത്തില്‍ മൂന്നു സിനിമ കാണാന്‍ അച്ഛന്‍ പണം തരും.. ഓരോ ടേം പരീക്ഷയുടെയും അവസാന ദിവസം സിനിമ കാണാം.. അതായിരുന്നു നിബന്ധന.. അങ്ങിനെയാണ് അനന്തരം, സ്വാതി തിരുനാള്‍, പഞ്ചാഗ്നി, ഒരിടത്ത് തുടങ്ങിയ സിനിമകള്‍ കണ്ടത്.. കൂട്ടുകാരായ സുധീറും സന്തോഷും ഒക്കെ ആ ടേസ്റ്റ് ഉള്ളവരായിരുന്നു.
പിന്നെ കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഫിലിം സൊസൈറ്റി പ്രസ്ഥാനം ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ഓര്‍ക്കാട്ടേരി ബോധി തുടങ്ങിയ സംഘടനകളും കോളേജ് യൂനിയനും നല്ല സിനിമകള്‍ എനിക്ക് തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.. എല്ലാ സിനിമകളും വാരിവലിച്ചു കണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ ഒരിക്കല്‍ ചലച്ചിത്ര അക്കാദമിയും ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ പരിഷത്തും സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു ശില്പശാലയില്‍ പങ്കെടുക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു . ആ ശില്പശാല എന്നിലെ ആസ്വാദകനെ ആകെ മാറ്റി തീര്ത്തു.. സിനിമയുടെ ലോകം എന്നത് എത്ര വിശാലവും ആഴമേറിയതും ആണെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.. bicycle thieves, battleship of potemkin, ചാപ്ലിന്‍ സിനിമകള്‍, rashamon തുടങ്ങി ഒരുപാടു സിനിമകള്‍ മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ടു കണ്ടപ്പോള്‍, ഞാന്‍ ഇത്ര കാലവും കണ്ടിരുന്നത്‌ സിനിമ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച എന്തോ ആണെന്ന് മനസ്സിലായി.. സിനിമയുടെ ഭാഷ മനസ്സിലാവുക എന്നത് ഒരു ചലച്ചിത്രകാരനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ വഹിക്കുന്ന പങ്കു എത്ര വലുതാണെന്ന് അന്നാണ് മനസ്സിലായത്.
ആ ശില്പശാലയുടെ ഒടുവില്‍ രാത്രിയിലാണ് അവസാന സിനിമയായി children of heaven എന്ന ഇറാനിയന്‍ സിനിമ കണ്ടത്.. ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു കണ്ടിരുന്നു, ആ സിനിമ.. ആ കുട്ടികളുടെ കൈയില്‍ നിന്നും പിഞ്ഞിയ ആ ഷൂ ഓടയില്‍ വീണപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാതമല്ല, എത്രയോ പേര്‍ 'അയ്യോ' എന്ന് പറഞ്ഞുപോയി.. ഒടുവില്‍ വിമലീകരിച്ച മനസ്സുമായാണ് ഞങ്ങള്‍ എഴുന്നേറ്റത്‌.. എന്തൊരു ചിത്രമാണത്! ഒരു സാധാരണ കഥ.. അത് പറഞ്ഞു പോയത് എങ്ങിനെയാണ്! വല്ലാത്തൊരു അല്‍ഭുതമായി തോന്നി ആ സിനിമ. ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ ഭാഷ അതാണ്‌..
---------------------------------------
കുറെ ദിവസമായി, ഭാര്യ പറയുന്നു ഒരു സിനിമ കാണണം എന്ന്.. അങ്ങനെ പോയതാണ് 'പകല്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍' എന്ന സിനിമ കാണാന്‍.. ഭാര്യയുടെ ചേച്ചിയും ഭര്‍ത്താവും ഇതേ സിനിമയ്ക്ക് പോകാന്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സിനിമ കണ്ടു ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ണിയേട്ടനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, ഈ സിനിമയ്ക്ക് വന്നാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ അടിയ്ക്കും എന്ന്..
ജുഗുപ്സാവഹമായ കഥ.. നരേഷന്റെ അതിപ്രസരം.. മലയാളം സിനിമയാണോ എന്ന് തോന്നുന്ന തരത്തില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സംഭാഷണങ്ങളുടെ അധിക സാന്നിധ്യം.. ഒട്ടും മിഴിവില്ലാത്ത കഥാപാത്രങ്ങള്‍ (അവരുടെ ഒക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഫിലോസഫി എന്താണെന്ന് ഒട്ടും മനസ്സിലായില്ല). ഇടയ്ക്കും തെറ്റയ്ക്കും അടിച്ചുവിടുന്ന വലിയ വലിയ തത്വശാസ്ത്രങ്ങള്‍..
പലതും പറയാതെ പറയുമ്പോഴാണ് ഉള്ളില്‍ തറയ്ക്കുക എന്ന് തിരക്കഥ എഴുതിയ അനൂപ് മേനോന് ഇനിയും മനസ്സിലായില്ലെന്നോ.. പലതിനെയും മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കുവാന്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന ഗിമ്മിക്കുകള്‍..
ഇനിയും വയ്യ.. കുറ്റം പറയല്‍ വലിയ വിഷമമുള്ള ഒരു കാര്യമാണ്..
'ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികള്‍' ഒന്നു കാണുക, മിസ്റ്റര്‍ അനൂപ് മേനോന്‍, ഒരു തിരക്കഥ factory made ആണെന്ന് തോന്നരുത്‌.. ഒരു തപസ്സു അതിന് പിന്നില്‍ ഉണ്ടെന്നു അനുവാചകന്‍ അറിയാതെ അറിയണം.. പരസ്യ വാചകങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ തന്നെ..
നായന്മാരെ അന്ധമായി എതിര്‍ക്കുന്ന ആ പോലീസുകാരന് നിങ്ങള്‍ 'തിലകന്‍' എന്ന് തന്നെ പേരു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.. എന്തൊരു മനോ വൈകൃതമാണിത്!
പക്ഷെ, ജനത്തെ സമ്മതിക്കണം.. അവര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല.. കോഴിക്കോട് davison തിയടറില്‍ നാലിലൊന്ന് ആളില്ല, ഇതു കാണാന്‍..

ഒന്നു സഹായിക്കൂ..

2008-11-20T11:13:00.002+05:30

ഞാന്‍ എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ ഗൂഗിള്‍ മലയാളം അഗ്രിഗേറ്റര്‍ ബുക്ക് മാര്‍ക്ക് ചെയ്തു വെച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇപ്പോള്‍ ആ URL ല്‍ ഗൂഗിള്‍ സേര്‍ച്ചിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് ബ്ലോഗ് സേര്‍ച്ച്‌ ചെയ്യാനുള്ള പേജ് ആണ് കിട്ടുന്നത്..
എന്ത് പറ്റിയോ ആവോ....
ഗൂഗിള്‍ മലയാളം ബ്ലോഗ് അഗ്ഗ്രെഗേറ്ററിന്റെ URL ഒന്നു പറഞ്ഞുതരാമോ? പ്ലീസ്..

നോട്ടം

2008-09-18T09:55:00.001+05:30

ഞാന്‍ നടന്നു പോകുകയും
അവള്‍ നടന്നു വരികയുമായിരുന്നു
അകലെ വെച്ചു തന്നെ അവള്‍ എന്നെ കണ്ടുവെന്ന്
എനിക്കറിയാം
ആ കണ്‍നോട്ടം എന്നിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാവുന്ന
ദൂരത്തെത്തിയപ്പോള്‍
അവളുടെ കൃഷ്ണമണികള്‍ മേലോട്ട് മറിഞ്ഞു
എനിക്കറിയാം, അവള്‍ മോഹാലസ്യപ്പെട്ടതല്ലെന്ന്
അവള്‍ മറ്റേതൊരു പെണ്ണിനേയും പോലെ
ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയതായിരുന്നു..
(നേരെ നോക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായി!)

അങ്ങനെ നോക്കുന്നത്
എന്നെ നോക്കാതിരിക്കാനാനെന്നും
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍
എന്നെ മാത്രമെ കാണുന്നുള്ളൂ എന്നും
ആകാശം അവള്‍ കാണുന്നില്ലെന്നും
എനിക്കറിയാം..
പൊടുന്നനെ, എനിക്കൊരാശ..
അവള്‍ കാണാത്ത ആകാശം
എനിക്ക് കാണണം..
ഞാന്‍ ആ വലിയ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി..

നീയും നിലാവും...

2008-08-08T11:05:00.000+05:30

നല്ല തണുപ്പുള്ള, നിലാവുള്ള രാത്രി... കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വരാന്തയിലെ വിളക്കണച്ചു ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കൂ.. ഈ ലോകത്ത് എല്ലാവരും ഉറങ്ങട്ടെ, നമുക്കു ഉറങ്ങാതിരിക്കാം.. കൂട്ടിനു ഈ പാട്ടും പിന്നെ ഒരല്പം മധുവും...

നീയും നിലാവും (ഷഹബാസ് അമന്‍)

ബുഫേ

2008-08-02T10:00:00.001+05:30

അതേയ്.. ഇവിടെ..
കുറച്ചുകൂടി ജീവിതം വിളമ്പിയെക്കൂ ..
എന്തൊരു വിശപ്പ്‌!
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആ കൂട്ടുകറി,
കണ്ണീര് കൊണ്ടൊരു ഓലനും..
അസ്സലായിട്ടുണ്ട്..
കയ്പതോരന്‍ ഒട്ടും മുഷിയില്ല..
(ആരാണാവോ വെപ്പ്?)
ഒക്കെ കുറച്ചുകൂടി ആയിക്കോട്ടെ ..

ഏയ്! ഇവിടെ!

നിങ്ങള്ക്ക് തെറ്റിയെന്നെ..
എത്രയേറിയാലും ദഹിച്ചോളും..
അതിനേ, ഇഞ്ചിക്കറിയസ്സലാ ..
പിന്നെ എന്തജീര്ണം?

ഏയ്!
ഈ വിളമ്പുകാരെന്തെടുക്കുവാ?

ഹ!
ഞാനെന്തൊരു മണ്ടന്‍!
ബുഫേയാണെന്നതു
ചത്തത്‌ പോലെ മറന്നുപോയി..

ദാമ്പത്യം..(ദേവന്‍ പറഞ്ഞ കഥ)

2008-07-22T18:15:00.000+05:30

ആദ്യമേ അങ്ങ് പറഞ്ഞേക്കാം.. ഇതു എന്റെ കഥയല്ല.. ഇനി ആരുടെ കഥയാണെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്കൊട്ട് അറിയുകയുമില്ല.. ഈ കഥ എം.വി.ദേവന്‍ പറഞ്ഞതാണ്. ഞാന്‍ കേട്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍, കേട്ടിട്ടില്ല..
അതായത്, ദേവന്‍ പറഞ്ഞതായി എന്റെ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ പറഞ്ഞുതന്ന ഒരു കഥ..

കഥ ഇതാണ് :
വളരെ സന്തോഷത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും ഒരിടത്ത് ജീവിച്ചുവന്ന ദമ്പതിമാരില്‍ ഭാര്യയെ പാമ്പ് കടിച്ചു.. പാമ്പ്‌ എന്ന് വെച്ചാല്‍ കൊടിയ വിഷമുള്ള പാമ്പ്.. വൈദ്യന്റെ അടുക്കല്‍ കൊണ്ടുപോകാന്‍ പോലും സമയം കിട്ടിയില്ല, അവള്‍ മരിച്ചുപോയി.. ഭര്‍ത്താവ് ആര്‍ത്തലച്ചു കരഞ്ഞു.. കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ബന്ധുക്കളെയും, പിന്നെ സുഹൃത്തുക്കളെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവളുടെ അപദാനങ്ങള്‍ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു...

ഒടുവില്‍ അവളുടെ മൃതദേഹം കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ചുടുകാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ഒരുക്കമായി. പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ ശവശരീരത്തിനെ ആ സ്നേഹനിധിയായ ഭര്‍ത്താവ് അനുഗമിച്ചു.. അങ്ങനെ പോകുന്ന വഴിയില്‍ വലിയൊരു ആല്‍മരം ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഒരു മുതുക്കന്‍ ആല്‍മരം.. അതിന്റെ വേരുകള്‍ മണ്ണിനു പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്നിരുന്നു.. മൃതദേഹം വഹിച്ചിരുന്ന ഒരാള്‍ ആ വേരുകളില്‍ തട്ടി താഴെ വീണു.. അവരുടെ കൈയില്‍നിന്ന് ആ മൃതദേഹം മണ്ണിലേക്ക് വീണു.. മണ്ണില്‍ കിടന്ന മൃതദേഹം വീണ്ടും എടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയില്‍ ഒരാള്‍ അല്‍ഭുതത്തോടെ അത് കണ്ടു.. മൃതദേഹത്തിന്റെ കണ്ണ് അല്പം തുറന്നിട്ടുണ്ടോ? ചെറുതായി ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? സംശയം തീര്‍ക്കാന്‍ അയാള്‍ കൈ മൂക്കിനടുത്തു പിടിച്ചുനോക്കി.. ശരിയാണല്ലോ... ശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്.. എല്ലാവര്ക്കും അല്‍ഭുതമായി.. ഉടനെ തന്നെ വൈദ്യന്റെ അടുക്കല്‍ കൊണ്ടുപോയി.. അല്‍ഭുതകരമായി അവള്‍ ജീവിതത്തിലേക്കും അങ്ങനെ ദാമ്പത്യതിലേക്കും തിരിച്ചുവന്നു...

അവള്‍ വീണ്ടും പത്തിരുപതുകൊല്ലം സന്തോഷത്തോടെ അയാള്‍ക്കൊപ്പം ജീവിച്ചു..

പിന്നെ അവള്‍ ശരിക്കും മരിച്ചു... തലച്ചോറില്‍ പനി വന്നു മൂര്ച്ചിചിട്ടാണ് മരിച്ചത്. ജീവിതം അയാളെ കുറേക്കൂടി പാകപ്പെടുതിയിരുന്നതിനാലും കുറച്ചുനാള്‍ സുഖമില്ലാതെ കിടന്ന ശേഷമായിരുന്നു, ആ മരണമെന്നതിനാലും അയാള്‍ പണ്ടത്തെപോലെ നിലവിളി കൂട്ടിയില്ല.. ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ശേഷം രണ്ടാമതൊരിക്കല്‍ കൂടി അവളെ ചുടുകാട്ടിലെക്കെടുത്തു.. അയാള്‍ മുമ്പെപ്പോലെ അനുഗമിച്ചു...

ആ ആലിന്ചുവട്ടില് അവര്‍ എത്തി..

പിന്നില്‍നിന്നും അയാള്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..: 'ശ്രദ്ധിക്കണേ.. ആ വേര് തട്ടി വീഴല്ലേ..'

ഡ്റോസീറാ

2008-07-21T13:00:00.000+05:30

ആകാശത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന
നിറമോലുമരുമയിതളുകള്‍..
മാദകമായ,
കണ്ടാല്‍ തൊട്ടുവിളിക്കുന്ന
സ്പര്‍ശിനികള്‍
ജന്മാന്തരങ്ങള്‍ തന്‍
അന്ധകാരത്തിലും
അഭൌമമായ് നിറയും സുഗന്ധം
ഇന്ദ്രിയങ്ങളടചാലും
ചുറ്റും നിറയുന്ന സാന്നിധ്യം
പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍
നിറയുന്ന സാധ്യത..

ഒന്നു തൊട്ടുപോകും..
പിന്നെ..
ധമനികള്‍ പൊട്ടി
ചോരയൊലിച്ചു
മരണം കാത്തുകിടക്കാം ..

തിരസ്കൃതന് പ്രണയം
ഒരു ഡ്റോസീറാ പുഷ്പമാണ്..

(ഡ്റോസീറാ : ജീവികളെ തന്നിലെക്കകര്ഷിച്ചു പിടിച്ചു ചോരയൂറ്റി കൊന്നു തിന്നുന്ന ഒരു പുഷ്പം..)

പാനശാല

2008-07-12T10:30:00.002+05:30

വരിക, യീ പാനശാലയിലേയ്ക്കു
ഇന്നു നിനക്കു ഞാനേകിടാമാതിഥ്യം
നുകരും വീഞ്ഞിനുപകാരം
ദുഖം നല്കി കണക്കുതീര്‍ക്കും
പാനശാലയിതതിവിചിത്രമല്ലേ
ഏറെ നാലായിതിന്നുടമ ഞാന്‍
അതിസമ്പന്നന്‍, ആരാലും
സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നവന്‍
മുനിഞ്ഞുകത്തുമരണ്ട വെട്ടത്തി-
ലിരുന്നോരല്‍പം കരഞ്ഞേച്ചു പോകാം
തെളിഞ്ഞു കത്തിടുമോര്‍മതന്നരുമ -
ച്ചെരാത് മെല്ലെക്കെടുത്തിയേ പോകാം..
വരിക, കാലമെന്നെയെല്പിച്ചോരീ
പാനശാലയില്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍..
നിസ്സഹായതതന്‍ മെഴുതിരിവെട്ടമായ്
നിശ്വാസമുറയും പ്രണയസ്വപ്നങ്ങളായ്
വെറുതെ, വെറുതെയെന്നോര്‍ത്തു കരഞ്ഞിടും
കാലചക്രത്തിന്‍ ദൈന്യ ഞരക്കമായ്
ഒന്നുമില്ലായ്മ തന്നുണ്‍മയായ്
ഒരു വിശുദ്ധ പുഷ്പമായ്
വരിക, ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു..

അമരത്വം

2008-07-09T12:10:00.001+05:30

കാല്‍ക്കലും, തലയ്ക്കലുമല്ല,

എന്റെ കവിളോട് ചേര്‍ത്താണ്
മീസാന്‍കല്ല് നാട്ടേണ്ടത്..
അതില്‍ നിന്റെ നാമം
കൊത്തിവെക്കാന്‍ മറക്കരുത്..
ഹൃദയം പിഴിഞ്ഞ്
ഒരു തുള്ളി ചോര വീഴ്ത്തുക..
നിന്റെ നിശ്വാസം ഉറഞ്ഞതാണ്
ആ കല്ലെങ്കില്‍,

എനിക്ക് അമരത്വം..

പള്ളിയും ക്രിസ്തുവും പിന്നെ ജിബ്രാനും..

2008-07-07T10:36:00.005+05:30

ജിബ്രാന്‍ എഴുതുന്നു...
പണ്ടു ഒരാള്‍ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു... അയാള്‍ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കപ്പെടെണ്ടവന്‍ ആയിരുന്നതിനാലും അയാളുടെ ഉള്ളില്‍ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും നമ്മള്‍ അയാളെ ക്രൂശിച്ചു..
അയാളെ ഞാന്‍ ഇന്നലെ മൂന്നു വട്ടം കണ്ടു..
ആദ്യം കാണുമ്പോള്‍ ഒരു വേശ്യയെ ജയിലിലെക്കയയ്ക്കാന്‍ ഒരുമ്പെടുന്ന ഒരു പോലീസുകാരനെ അതില്‍നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു..
പിന്നീട് കാണുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒരു അധസ്ഥിതനോട് ഒപ്പമിരുന്നു വീഞ്ഞ് കുടിക്കുകയായിരുന്നു...
അവസാന വട്ടം അയാളെ കാണുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒരു പള്ളിയില്‍ പള്ളിയുടെ രക്ഷാധികാരിയുമായി മുഷ്ടി യുദ്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയായിരുന്നു..

വി.കെ.എന്‍. ഉണ്ടായിരുന്നെന്കില്‍...

2008-07-02T09:28:00.003+05:30

ഈ ബ്ലോഗ്ഗിങ്ങിന്റെ പൂക്കാലത്ത് നമ്മുടെ 'പയ്യന്‍സ്' ഉണ്ടായിരുന്നെന്കില്‍ നമ്മളെ തിരുത്തുമായിരുന്നു: 'ബ്ലോഗ്ഗര്‍ അല്ല ശരി, ബ്ലോഗന്‍ എന്ന് പറയൂ..... പിന്നെ അഗ്രിഗേറ്റര്‍ അല്ല ശരി, അഗ്രെഗേടന്‍ ആണ് ശരി..' എന്നൊക്കെ .....
പൂം പയ്യന്‍സ് പോയത് വല്ലാത്ത അനാഥത്വം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് ... നീ പോകരുതായിരുന്നു പയ്യന്‍സ്...

വമ്പന്‍ പൂമ്പാറ്റ...

2008-06-28T20:07:00.003+05:30

എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്ന വമ്പന്‍ പൂമ്പാറ്റ..

ഒരു ചെമ്പരത്തി കൊംബിലാണ് ഇഷ്ടന്‍ ഇരിക്കുന്നത്..

സുനാമി..

2008-06-26T14:34:00.001+05:30

എല്ലാം സാധാരണ പോലെ...
ജീവിതത്തിന്റെ തീരങ്ങളില്‍
എല്ലാം സാധാരണ പോലെ..
രാവിലെയുദിച്ച സൂര്യന്റെ താപം
നട്ടുച്ചയ്ക്ക് ഉയര്‍ന്നും
വൈകിട്ട് താണ്‌മിരിക്കും ..
വെയിലും
കടല്‍ക്കാറ്റിന്‍ തണുപ്പും
ഒളിച്ചുകളിക്കും..
പരിചയമുള്ളവരും,
ഇല്ലാത്തവരും
കടല കൊറിച്ച് ഇരിക്കും..
ഓരോ തിരയും വല്ലതും
തരുമെന്നു നിനച്ചു
കടല്‍ക്കാക്കകള്‍
കാത്തു കാത്തിരിക്കും..
എല്ലാം സാധാരണ പോലെ..
നിനച്ചിരിക്കാതെ,
ഒരു തിര വരും...
പലതില്‍ ഒരു തിരയല്ല..
നാം കെട്ടിയ എല്ലാ
എടുപ്പ് കളെക്കാള്‍ ഉയര്ന്നു..
വികാര വേഗത്തെക്കാള്‍
വേഗത്തില്‍..
കാണാന്‍ കണ്ണുകള്‍ പോരാതെ..
നമ്മള്‍, അശുക്കള്‍..
ഓടിക്കളയാമെന്നു കരുതും..
പിന്നാലെ വന്നു വീഴ്ത്ത്തിടും..
തീരതുള്ളവയെല്ലാം
തിരയെടുക്കും..
തിര വലിയുമ്പോള്‍...
തീരം ശൂന്യം..
ചോര വാര്‍ന്നു,
കണ്ണില്‍ ജീവനില്ലാതെ,
ഒന്നുമോര്‍ക്കാതെ
ഒരാള്‍ അവിടിരിക്കും..
അടുത്ത തിരയെ കാത്ത്..
ഓര്‍മ്മകള്‍ ചിലപ്പോള്‍
അങ്ങനെയാണ്..

ആത്മഹത്യ

2008-06-25T10:33:00.008+05:30

ജീവിതവും
മരണവും തമ്മിലെന്താണ്?

ഒരു ഭാഷണത്തിന്റെ
ഉപസംഹാരം
അറിഞ്ഞുതീര്‍ക്കുക..

വെറുക്കപ്പെടും മുമ്പേ,
ചുവന്നയിതളുകളില്‍
ചലം വീഴും മുമ്പേ,
തീ പറ്റിയെരിയും
സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും മുമ്പേ,
അറിഞ്ഞു തീര്‍ക്കുക..

ജീവിതവും,
മരണവും
ആത്മഹത്യയാണ്..

ജ്യാമിതി

2008-06-24T11:28:00.005+05:30

ജ്യാമിതി

നിന്നോട് പറയുവാന്‍
ഒന്നുമില്ല...
നിന്നോട് പറയുവാന്‍
ഏറെയുള്ളതിനാല്‍..
അര്‍ദ്ധവിരാമങ്ങള്‍
പ്രതീക്ഷയാണ്..
ഒന്നുകിലൊരു രശ്മി പോല്‍
അനന്തതയോളം..
അല്ലെന്കിലൊരു
ബിന്ദുവായോടുങ്ങിടാം..
നീളവും വീതിയും കാലവും
നില്‍ക്കുവാനിടവും വേണ്ടാത്ത
ബിന്ദുവായോടുങ്ങിടാം..
വിസ്മയമീ
ജീവിതത്തിന്‍ ജ്യാമിതി..

ഞെട്ടി ! (പൂച്ചക്കുട്ടിക്ക് നന്ദി.. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് തലക്കെട്ട്‌ മാറ്റുന്നു )

2008-06-20T10:59:00.006+05:30

മോസില്ല ഫയര്‍ഫോക്സിന്റെ പുതിയ വെര്‍ഷന്‍ ഇറങ്ങിയത്‌ അറിഞ്ഞില്ലേ? ഒരു പത്രത്തില്‍ കണ്ടതാനുസരിച്ചു ഞാനും മോസില്ല സൈറ്റില്‍ പോയി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിരുന്നു.. ഈ മാസം പതിനേഴാം തീയതി അവര്‍ download ഡേ ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു .. അവര്‍ ഒരു ലോക റിക്കാര്‍ഡ് സ്ഥാപിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി പരമാവധി ആള്‍ക്കാരോട് അന്നുതന്നെ download ചെയ്യുവാന്‍ അഭ്യര്തിച്ചിരുന്നു .. മൊത്തം എട്ടു ദശലക്ഷം ആള്‍ക്കാര്‍ അന്ന് download ചെയ്തത്രേ.. ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും ഏകദേശം 95000 പേര്‍.. അങ്ങനെ ഞാനും അന്ന് പുതിയ ഫയര്‍ഫോക്സ് കൈക്കലാക്കി .. പ്രയാസം ഒന്നും കൂടാതെ.. ഒടുവില്‍ ഒരു സര്ടിഫികട് -ഉം കിട്ടി. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ഇവന്റെ ഒരു ആരാധകനാണ് .. പുതിയ ഫയര്‍ഫോക്സ് ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു .. അടിപൊളി .. പുതിയ features ഇവിടെ വിവരിച്ചാല്‍ തീരില്ല ... അനുഭവിച്ചറിയുക , എന്റെ വായനക്കാരാ .. നല്ല speed ഉണ്ട്.. ഒരു കുഴപ്പം നിലനില്ക്കുന്നു.. മലയാളം പത്രങ്ങളുടെയും മറ്റും സൈറ്റ് -ഉകള്‍ ഇപ്പോഴും വായിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല... അത് ഇനി എന്നാണാവോ ശരിയാവുക? firefox സംബന്ധിച്ച് വെറുതെ ഒന്നു നെറ്റില്‍ പരതിയപ്പോള്‍ രസകരമായ ഒരു ചിത്രം കിട്ടി.. ഒന്നു കണ്ടുനോക്കൂ.. (ഞാന്‍ ചിത്രം മോഷ്ടിച്ച സൈറ്റില്‍ ഒരു അടിക്കുറിപ്പ് ഉണ്ട് : the most fortunate firefox എന്ന്..)

അതാ.. മുറ്റത്തൊരു മൈന!

2008-06-05T12:07:00.007+05:30

നമ്മുടെ മൈന ഉമൈബാന് മാതൃഭൂമി വാരന്തപതിപ്പില് എഴുതിയത് വായിച്ചില്ലേ ? പെണ്നോട്ടം ആണ് വിഷയം.. നിരീക്ഷനതിന്റെ അഭാവം കലശലായി ഉണ്ട്. തൊണ്ണൂറുകളുടെ പകുതി വരെ (ഏകദേശം) ഈ പെണ്നോട്ടത്തിന്റെ പരസ്യമായ സാന്നിധ്യം ഇല്ലായിരുന്നു എന്നത് സത്യം തന്നെ . എന്നാല് ഇന്നു ആണുങ്ങള്ക്ക് അറിയാം (പെണ്ണുങ്ങള്ക്കും) പെണ്നോട്ടം നമ്മുടെ വികാരപരിസരങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നുന്ടെന്നു.. ആണുങ്ങളെ കവച്ചുവെക്കുന്ന തരത്തില് പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം പരിണാമം പ്രാപിചിട്ടുന്ടെന്നത് പെരുമാട്ടങ്ങളെ കൌതുകപൂര്വ്വം നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയില് ഈയുള്ളവനും, അല്ലാത്തവന്മാര്ക്കും, അവളുമാര്ക്കും അറിയാം.. ഈ മൈനയുടെ ഒരു കണ്ടുപിടുത്തം! ഇതിങ്ങനെ എഴുതി അറിയിച്ചാല് മാത്രം തിരിച്ചരിയുന്നവരല്ല ആണുങ്ങള്.. ഇതു എല്ലാവരും തിരിച്ചറിയുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ, പെണ്ണുങ്ങളെ തോല്പിക്കുന്ന തരത്തില് പുത്തന് ആണുങ്ങള് ഒരുങ്ങി നടക്കുനത്..(സച്ചിദാനന്ദന് പറയും, 'പെണ്ണ്ന്മാര്' എന്ന് ). സ്വര്ന മാലയും, ബ്രയ്സ്ലെടും അഞ്ചെട്ട് ചരടുകളും ഇറുകിപിടിച്ചു, മസിലുകള് മാത്രമല്ല, മുലഞ്ഞെട്ടുകള് വരെ പുറത്തു കാണുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും make-up ഉം ഒക്കെയായി ആണുങ്ങളുടെ cosmetic വിപ്ളവം പൊടിപൊടിക്കുന്നു.. പെണ്നോട്ടം ഞങ്ങള് ശരിക്കും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.. ഞങ്ങളും നോക്കും എന്ന് മൈന എഴുതുന്നതിനു എത്രയോ മുന്പ് തന്നെ..
പക്ഷെ, മൈന പറഞ്ഞ ഒരു ഉദാഹരണം തല തിരിഞ്ഞു പോയി.. പെണ്കുട്ട്യോല്ടെ ചുണ്ടുള്ള ലാലു മനോഹരനാണെന്ന് തോന്നുന്നത് അത്ര സുഖമുണ്ടോ ? ആണുങ്ങള്ക്ക് ആണത്തവും, പെണ്ണുങ്ങള്ക്കു പെണ്ണതതവും അല്ലേ മനോഹാരിത നല്കുന്നത്? ആണുങ്ങളുടെ പെണ്ണതതവും, പെണ്ണുങ്ങളുടെ ആണത്തവും ഒരുപോലെ വൃത്തികെടല്ലേ? ശരീരം മുഴുവന് മസിലുകളുള്ള martina navaratilova യെക്കാള് ഞങ്ങള് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത് പെണ്ണത്തം നിറഞ്ഞ steffi graf ന്ടെ ചലനങ്ങളെ ആയിരുന്നു..

ആണ് നോട്ടത്തിന്റെ തീവ്രത പെണ്ണുങ്ങളുടെ വേഷവിധാനത്തില് അറിയാമെന്നതുപോലെ പെണ്നോട്ടത്തിന്റെ തീവ്രത പുരുഷനെ കാണുമ്പോഴും അറിയാം.. നമ്മളെല്ലാം എതിര് ലിംങതോട് അത്രയേറെ concerned ആണ്.. 'എന്തൊരു നോട്ടമാ ഇയാളുടെത്' എന്ന് പറയുമ്പോഴും അവള് bodyshape വസ്ത്രതിലൂടെ ഇനിയുമെത്ര നഗ്നയാവാം എന്ന് ചിന്തിക്കുകയാവും.. നേരെ തിരിച്ചും..
അതുപോലെ, ലൈംഗികതയെ ഇങ്ങനെ സ്വന്തം തോന്നലുകളുടെ വക്രതകളിലെക്കൊതുക്കി നിര്വ്വചനങ്ങള് മെനയുവാന് തുനിയുന്നത് അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടല്ലേ? മൊത്തം മനുഷ്യരുടെ എണ്ണത്തെ വികാരങ്ങള് മിന്നിമായുവാന് എടുക്കുന്ന നിമിഷ ശകലങ്ങളുടെ എണ്ണം കൊണ്ടു വീണ്ടും ഗുണിച്ചാല് കിട്ടുന്നതിനേക്കാള് വൈചിത്ര്യമാര്ന്ന മനുഷ്യ ലൈംഗികതയുടെ ചക്രവാളം.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ലൈംഗികതയെ പറ്റി പറയുമ്പോള്, പ്രബന്ധം രചിക്കുമ്പോള് അത്രയും വിനയം മനസ്സില് വേണം..
പെണ്ണുങ്ങളെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന ആണുങ്ങളെ പറ്റി പറയുമ്പോള്, ഒരു രസം പറയട്ടെ.... ആരുമറിയാതെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ സ്വഭാവം നിരീക്ഷിക്കാന് നല്ല രസമാണ്. ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണ് നടന്നു പോവുമ്പോള് ഞാന് അവളെ നോക്കാറുണ്ട്. (തുറിച്ചു നോക്കാറില്ല) കണ്ടതേയില്ല എന്ന മട്ടില് നോക്കുന്നതെയില്ല എന്ന മട്ടില് നോക്കുവാന് ആണ് എനിക്കിഷ്ടം.. അപ്പോഴും മനസ്സിന്റെ റെറ്റിനയില് അവള് ആകെപ്പാടെ പതിഞ്ഞിരിക്കും.. ഇത്തരം സുന്ദരിമാരെ മറ്റു പെണ്ണുങ്ങള് നോക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കൂ.. രസകരമാണ് ആ നോട്ടം.. വലിയ കണ്ണുകളിലും, necklace പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കഴുത്തിന്റെ താഴ്വരകളിലും, കവിളുകളിലും, ആക്രിതിയൊത്ത മുലകളിലും ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളിലും എല്ലാം ഈ 'പെണ്നോട്ടം' (തുറിച്ചു നോട്ടം) എത്തും... എന്താവാം അതിന്റെ മനശാസ്ത്രം?
പണ്ടൊരു സാഹിത്യകാരന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് :'എഴുതിയില്ലെന്കില് മരിച്ചുപോകും എന്ന് വരുമ്പോഴേ എഴുതാന് പാടുള്ളൂ..' എന്ന്.. നമ്മുടെ ശ്രീനിവാസന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഞാന് നല്ലതല്ലെന്ന് കരുതി എടുക്കാതിരുന്ന അഞ്ഞൂറോളം സിനിമകളാണ് മലയാളത്തിനു എന്റെ സംഭാവന എന്ന്..

പിന്നെ അത്ഭുതം തോന്നുന്നു .. ഒരു മാധവിക്കുട്ടിക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ഇവര്ക്കൊന്നും പോവണ്ടേ ?

ആത്മാനന്ദന്മാരുടെ ഈ ലോകം... (ഒരു അനുഭവം)

2008-05-29T07:26:00.005+05:30

ഇപ്പോള് പത്രങ്ങളില് ഏറെ ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുക്കുന്ന ഒരു സ്വാമിയേ പറ്റി ഞാന് പറയാം.. പണ്ടൊരു ദിവസം ഞാന് എന്റെ ജോലി സംബന്ധമായ ഒരു pamphlet ഡിസൈന് ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടി കൊഴികൊട്ടെ ഒരു graphic designer - ടെ അടുത്ത് ചെന്നു.. അപ്പോള് അവിടെ മേല്പ്പറഞ്ഞ സ്വാമി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. ഈ സ്വാമി മൂപ്പരുടെ ഒരു booklet ഡിസൈന് ചെയ്യുന്നതില് വേണ്ട നിര്ദേശങ്ങള് കൊടുക്കുകയാണ്.. (ഈ സ്വാമിയെ എനിക്ക് നേരത്തെ പരിചയം ഉണ്ട്.. ഒരിക്കല് ഒരു ചലച്ചിത്ര ശില്പശാലയില് പന്കെടുക്കുവാന് വേണ്ടി തിരുവനന്തപുരത്ത് പോകുമ്പോള് തീവണ്ടിയില് എന്റെ സഹായത്രികനായിരുന്നു.. (പൂര്വാശ്രമത്തില്) അന്ന് ഒരു സിനിമ സംവിധായകനായിരുന്ന ഇയാള് ഒരു ആവറേജ് മനുഷ്യന് മാത്രമായിരുന്നു..) നമ്മുടെ സ്വാമിയും designer - ഉം തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം ചുവടെ :

സ്വാമി : ഇനി എന്റെ ചിത്രം കൊടുക്കണം ...
designer : ഏത് ചിത്രം വേണം ?
സ്വാമി : കാണാന് നല്ല ചിത്രം തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ
designer : ഇതു പോരെ?
സ്വാമി : അത് മതി, പക്ഷെ, തലക്ക് ചുറ്റും വെളിച്ചം വേണം..
designer : അത് ശരിയാക്കാം.. ഫോടോഷോപ്പില് ചെയ്യാന് പറ്റാത്തതായി എന്താണ് ഉള്ളത് !
സ്വാമി : ഇത്ര വെളിച്ചം പോര.. കുറച്ചു കൂടി വേണം..
designer : ഇതു മതിയോ ?
സ്വാമി : മതി മതി..... ഇനി ആ ഉയര്തിപിടിച്ച ചൂണ്ടുവിരലിനു ചുറ്റും വെളിച്ചം വേണം..
designer : ഒരു സൂര്യന് ഉദിച്ച പോലെ.. ഇങ്ങനെ മതിയോ?
സ്വാമി : മതി... ഇതു മതി.. ഇതു മതി..

സ്വാമിയുടെ കണ്ണില് തിളങ്ങിയിരുന്ന ഭാവമാണോ, ഈ ആത്മാനന്ദം എന്ന് പറയുന്നതു ?

എന് ചെതക്ക് വിറ്റൊരു മണി പള്സരു വാങ്ങി ഞാന്..

2008-05-29T07:02:00.011+05:30

വിട, പ്രിയപെട്ട ചേതക്..

ചിലപ്പോള് നമ്മള് അങ്ങനെയാണ്.. ചില ഇഷ്ടങ്ങള്ക്ക് കാരണങ്ങള് ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല.. എന്നാലും നമ്മള് ആശിച്ചു പോകും.. അങ്ങനെയൊരു ഇഷ്ടമായിരുന്നു എനിക്ക് പള്സര് ബൈക്കിനോട്.. കഴിഞ്ഞ പതിനൊന്നു വര്ഷമായി എന്നോടൊപ്പം എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും സന്കടങ്ങളും ഒപ്പം പന്കുവേച്ച എന്റെ ചേതക് സ്കൂട്ടര് ഞാന് വിറ്റു. പിരിയുന്നതില് സന്കടമുണ്ട്.. ജീവിതത്തിന്റെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും നിരാശകളുടെയും പന്കുപറ്റി എന്നെ സഹിച്ച എന്റെ ചെതക്കിനു വിട.. പശുകുട്ടിയെ വില്ക്കുമ്പോള് വീട്ടിലെ കൊച്ചുകുട്ടിക്കു തോന്നുന്ന ഹൃദയവേദന ഞാനും അറിയുന്നുണ്ട്..

പിന്നെ, പള്സര് ഞാന് ഏറെ ഇഷ്ടപെടുന്ന ബൈക്ക് ആണ്.
ഒരു പഴയ 2004 മോഡല് പള്സര് ആണ് വാങ്ങിയത്.. ഇനി അതിനെ പ്രണയിക്കണം.. എന്റെ യാത്രകളില് എന്റെ കൂടെയുണ്ടാവണം.. മരിക്കുന്നതിനു മുന്പ് ഇനി എത്ര യാത്രകള് ബാക്കി കിടക്കുന്നു... സ്കൂട്ടര് നെ അപേക്ഷിച്ച് നല്ല riding comfort ഉണ്ട്. പക്ഷെ, വീട്ടിലേക്ക് ഒരു സാധനവും വാങ്ങി വരന് കഴിയില്ല.. പത്തു രൂപയുടെ മീന് വാങ്ങിയാല് പോലും കുടുങ്ങി പോകും.

സ്വാഗതം, പള്സര്..

യുറിക്കാ! കിട്ടിപ്പോയ്! ....

2008-05-02T12:45:00.005+05:30

ഇന്നലെ ഞാന് എന്റെ ബ്ലോഗ്ഗര് അക്കൌന്ടില് മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങ് ഓപ്ഷന് കിട്ടാഞ്ഞതില് സന്കടപ്പെട്ടതായി എന്റെ വായനക്കാര്ക്ക് ഒര്മയുണ്ടാവുമല്ലോ ! അതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലായി.. എന്താണെന്നോ? ഞാന് ആദ്യം ഫയര്ഫോക്സ് ബ്രൌസര് ആണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.. ഒരു മാറ്റത്തിനുവേണ്ടി ഞാന് ഓപ്റ ബ്രൌസര് ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ഓപ്റയില് ഈ transliterian എര്പാട്പ്രവര്ത്തിക്കുന്നില്ല.. ഇന്നു ഞാന് വീണ്ടും ഫയര്ഫോക്സ് ലേക്ക് മാറി, മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങ്തിരിച്ചുകിട്ടി... അങ്ങനെ ഞാന് വീണ്ടും ഒരു കാര്യം കണ്ടുപിടിച്ചു.. ഈ എന്നെക്കൊണ്ട് ഞാന്തോറ്റു.. ഫയര്ഫോക്സ് നീണാള് വാഴട്ടെ!

where is the malayalam blogging option?

2008-05-02T00:17:00.006+05:30

yesterday, i was so much happy for being understood the malayalam blogging... but, i am not able to see the button on my titlebar of blogger.. i have saved it in my settings several times, but in vein.. little bit disappointed now....
just now returned from wynad, the place of scenic beauty of kerala.. a one-day tour from bank.. kuruva island, banasurasagar, pookod lake, etc.... more photos and details of wynad tour follows...

ഇനി ഞാന് മലയാളത്തില് ബ്ലോഗട്ടെ......?

2008-04-30T11:19:00.013+05:30

ഒരു സ്വപ്നം കൂടി സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുകയാണ്.. എല്ലാവരും മലയാളത്തില് ബ്ലോഗ് ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോള് കൊതി തോന്നും.. കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച കോഴിക്കോട് വെച്ചു നടന്ന ബ്ലോഗ് ശില്പശാലയില് പന്കെടുക്കാന് കഴിഞ്ചില്ല.. ഒരുപാടു സങ്കടം ഉണ്ട് ... ആരോട് പറയാന്? അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ മുന്നില് മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.. ഇനി ഞാനേറ്റു ...... ബ്ലോഗ്ഗര്മാര് ജാഗ്രതൈ.. ജീവിതമെന്ന മനോഹര ഭാവഗീതവുമായി ഞാന് വരുന്നു... ഒരുപാടു കാലമായി ഒന്നു ബ്ലോഗ് ചെയ്തിട്ടു.... അല്ല, മഴ എവിടെ? തിരക്കായി ഒരു മഴ നനയാന്..